9 paź 2013

NOWE CZY UŻYWANE ? TAKI DYLEMAT.

0

To zależy, wiadomo. Głównie od tego, co mamy w głowach, bo przecież nie każdy będzie nosił majtki, które ktoś już kiedyś spocił.

Akurat używanych gaci chyba nigdy nie kupiłem, ale dawno temu sprawiłem sobie empetrójkę. Taką kolorową, miniaturową mp3. No name, bo ja to markowy raczej nie jestem - ważne, jak się komponuje z moim image. Poza tym była tania. No i nowa, bo jednak co nowe, to nowe - pomyślałem. Niezdarta farba, niepopalcowany ekran, gwarancja i tego typu sprawy. Z allegro, od kolesia który co prawda miał ze 20-30 negatywów, ale na setki innych, pozytywnych. Część z nich dotyczyła maleństwa, które zamówiłem, ale... aż tak głęboko nie wszedłem w temat i doczytałem dopiero, gdy empetrójka za cholerę nie chciała się włączyć. Badziew. Łajno. Piszę, dzwonię do frajera (choć w sumie to bardziej ja nim wtedy byłem) kilka razy dziennie przez tydzień. Zero odzewu. A było spojrzeć w komentarze i wiedzieć, że koleś ma kupujących głęboko w dupie.

Dla odmiany 3 lata temu kupiłem skuter. Trochę droższa zabawka niż to empegówno z "wiadomego portalu", więc decyzję też musiałem lepiej przemyśleć. A że miałem dość ograniczony budżet, to wybór między nowym chińskim nonejmem a używanym, ale markowym dwukołowcem był szczytem moich możliwości na tamten czas. Długo biłem się z myślami, niczym kobieta nie mogąca zdecydować o kolorze sukienki. Ale zwalmy to na internety, które bardziej dezorientowały niż pomagały. W końcu zaufałem intuicji (a może doświadczeniu z empetrójką?) i kupiłem używane Piaggio z 2006... Słuchajcie - nie do zdarcia maszyna. Nawet po stłuczce z fordem transitem i efektownym ślizgu po torach tramwajowych w deszczowy listopadowy dzień. Miał chłopak "predyspozycje" i do dziś jest dla mnie wyrocznią przy tego typu dylematach.

Wcześniej i później kupiłem jeszcze masę używanych ciuchów, zdarzył się też poleasingowy laptop, fotel ze śmietnika, telewizor z odzysku, rower od znajomego i francuskie auto po powodzi w Niemczech. Plus kupa innych pierdół, których nie pamiętam. I nie pamiętam, żebym kiedykolwiek żałował. W zasadzie wszystko służy mi do dziś - nie licząc roweru, z którym wiadomo co się stało i skutera, bo sprzedałem. I pomimo wyraźnych oznak starości (kineskopowe tv grube na pół metra, fotel sygnowany czasami Eduardo Gierka) TO SIĘ NIE PSUJE. Co tylko potwierdza teorię, że kiedyś to był sprzęt... na zachodzie robiony... za dolary kupowany...

Ok, teoria teorią, ale teraz teoretycznie mamy technologię, która w teorii pozwala stworzyć świat, w którym teoretycznie wszystko działa i żyje sobie wiecznie. W teorii. Bez usterek, napraw i wymiany tego co nie działa. Nigdy się to rzecz jasna nie wydarzy, ale marzenia warto mieć.

Bo wiecie - złapałem się na tym, że zanim kupię cokolwiek nowego, zastanawiam się czy aby mi się to za chwilę nie spierdzieli. Szukam nalepki "made in" i czy w okolicy jest jakiś serwis w razie co. Zaznajamiam się z warunkami zwrotu, reklamacji, nieprzekonany kupuję, obchodzę się z tym jak z jajkiem i żadnej przyjemności z tego nie mam. No prawie, bo różnie bywa.

I tak sobie myślę, że czas obalić co niektóre mity w temacie używanego towaru. Bo jeśli ktoś coś takiego sprzedaje i do tego tanio, to...

To nie znaczy, że to coś nie działa. A jak nie działa, to pisze, że nie działa.

To znaczy, że jest sprawdzone. Tyle, że niepotrzebne. Ma się kurzyć?

To nie znaczy, że lewizna. Wystarczy poczytać komentarze.

To znaczy, że chce się pozbyć problemu. Bo np. zagraca mu piwnicę i nie ma gdzie węgla zrzucić.

To nie znaczy, że chce uciec z twoimi pieniędzmi. Skarbówka jesteś? Nie traktuj wszystkich jak złodziei.

To znaczy, że kasa nie jest najważniejsza. A ty myślisz jak typowy Polak: tanio = podejrzanie, drogo = za drogo.

Tak to może wyglądać w przypadku nowych rzeczy. Mp3 była tania i nie dała rady. Gdybym chciał nówkę Soniaka, musiałbym ze 3 miechy oszczędzać, aż by mi się w końcu odechciało. Przy takim rozstrzale cenowo-jakościowym złotym środkiem jest zakup porządnej używki. A że ktoś tego dotykał, może nawet poślinił, a z słuchawek trzeba wyciągać woskowinę? Nie rusza mnie to jakoś. To kwestia ustawienia sobie priorytetów i pewnie mając nieskończoną ilość gotówki w skarbonce gromadziłbym w domu same najnowsze cuda. Ale jest jak jest i jeśli muszę coś mieć (lub bardzo chcę), to używany towar biorę w ciemno, bo nigdy się nie zawiodłem.

Albo nie pamiętam tego.

Zresztą - każdy z nas miał, ma albo będzie mieć partnera, który jakby nie patrzyć był, jest lub będzie towarem używanym :) Dlatego nie rozumiem tych, którym gęba krzywi się na widok rzeczy z drugiej albo i trzeciej ręki.

I teraz jestem ciekaw, jak się mają Wasze wybory zakupowe :)


Czytaj dalej »

16 wrz 2013

PUSTA SZAFA I CO DALEJ ?

0

Tak sobie pomyślałem, że niby wszystko fajnie - ogarnęliśmy szafę, perspektywa zakupu drugiej przestała nam zagrażać i generalnie aż chce się w poniedziałek rano wstawać do roboty. No chyba, że pod łóżkiem i na całej długości drogi do szafy leży kupa ubrań, które nijak nie chcą się same z domu wynieść. Won szmaty! chciałoby się rzec. Tylko gdzie?

Bo wiecie, sentyment sentymentem, ale kiedy pył i kurz opadną, a łzy przestaną spływać, od tyłu zachodzi cię kolejny problem - co z tym gównem teraz zrobić? Niby wiadomo i nie musisz wiele myśleć - pykasz foty i na allegro. Tiaa... też tak robiłem. Do czasu aż to, ile musiałem zapłacić za wystawianie ciuchów zrównało się z tym, co udało mi się na nich zarobić. No, ale ok - umówmy się, że wywalone z szafy ciuchy możesz:

1. Sprzedać w necie

Ale za nim zobaczysz kasę na koncie, musisz wykonać masę różnych operacji, które niekoniecznie warte są tych 20 złotych za sweterek. Wiecie - fotka, wymiary, kreatywny opis, odpowiedzi na durne maile w stylu "za pińć zeta kupiem". Ja w swoim najlepszym czasie za jednym zamachem puściłem na allegro ponad 20 szmat, z czego sprzedała się jedna (może dwie) i to jeszcze po obniżkach do 10 zł za sztukę (plus wysyłka, która często odstrasza ludzi od zakupu). Wznawiałem te aukcje do czasu aż przyszedł rachunek. Może kobiece ciuchy łatwiej schodzą, nie wiem, ale moich internety długo nie zobaczą.

2. Oddać do lumpeksu

Ale pamiętaj, że lumpeks to nie skup i nikt ci za twoje szmatki nie zapłaci. Chyba, że się nie znam, ale w takim wypadku możecie podać mi namiar :) No więc, jeśli nie masz problemu z tym, że ktoś na twoich ciuchach zarabia gruby hajs, a ty nic z tego nie masz, to wal jak w dym. Wezmą wszystko, grzecznie podziękują, ale zniżki na zakupy się nie spodziewaj.

3. Oddać biednym

No tu przynajmniej brak zapłaty za twój towar ma jakiś sens. Choć i tak nie wiadomo, gdzie to potem trafia, a i tak co lepszy ciuch znika zanim jeszcze jakiekolwiek biedne oczy go zobaczą. A kwestię wiecznie zdewastowanych pojemników zostawię bez komentarza. Albo nie - z takiego pojemnika częściej wystają czyjeś nogi niż nogawki, więc sami sobie odpowiedzcie czy warto.

4. Oddać rodzinie

Możesz, tylko że... no właśnie, tak naprawdę zwalasz problem pozbycia się ciuchów na innych. Bo jeśli wezmą, to z grzeczności. W najlepszym wypadku mają duży dom, zapakują w karton, do piwnicy i po krzyku. Tylko po co, to takie trochę egoistyczne i do tego pod przykrywką kochanej siostrzyczki / braciszka.

5. Wyrzucić na śmietnik

Na śmietnik to się wyrzuca śmieci. Skórkę po bananie, kubek po jogurcie. Ok, teoretycznie wielu "śmieciom" można dać jeszcze drugie życie, ale widziałeś żeby ktoś kiedyś zachwycał się pustym kartonem po mleku? Nawet żulernia tego nie zbiera. A ciuchy się nosi i jeśli ty ich nie chcesz, jakiś bezdomny na pewno weźmie. Zresztą wyrzucając ubrania na śmietnik wyświadczasz przysługę politykom, a tego chyba nie chcesz co? Jak już musisz - postaw obok. Znikną szybciej niż myślisz.

6. Wymienić na targu różności

To znaczy wymiana jest tylko jedną z opcji, bo równie dobrze na takim targu możesz ciuchy po prostu zostawić i czuć się wolny. Zresztą nie tylko ciuchy, a wszystko co ci w domu zalega. Byłem ostatnio na czymś takim właśnie dlatego, że żadna inna metoda na pozbycie się ubrań nie działa tak jak powinna. Zapakowałem trzy walizki - razem jakieś 57 sztuk, za które otrzymałem 57 kuponów wymienialnych na 57 różnych innych rzeczy, które inni przytargali na wymianę. Dziewczyna, której oddawałem ciuchy była lekko przerażona i musiała szybko docinać kupony. Ja z kolei liczyłem, że uda mi się je wymienić na plus minus połowę innych (nie tylko ubrań). W założeniu dobry deal. A w praktyce wyszedłem z trzema misiami dla córek, bo ani towar, ani miejsce, ani tłum jakoś nie zachęcał do polowania na okazje...


Na szczęście (choć w sumie to sam nie wiem) kupony nie tracą ważności i będę mógł je wykorzystać na kolejnym takim targu - podobno w listopadzie. Nie wiem czy po tym, co zobaczyłem pójdę drugi raz, ale najważniejsze, że pozbyłem się ciuchów i już nawet nie pamiętam, czego nie chciałem się pozbywać. Słyszałem, że w innych miastach też coś takiego działa - wiecie coś na ten temat?

No i pochwalcie się, co Wy robicie z ubraniami, jak już zdecydujecie się ich pozbyć.


Czytaj dalej »
- See more at: http://www.exeideas.com/2013/08/add-unlimited-blog-post-scrolling.html#sthash.WFyboNTy.dpuf