4 sie 2013

WARTO CZASEM NIE MIEĆ KASY

0

Wróciłem z urlopu. Rodzinka też była. Nie mieliśmy super extra warunków, ale nie o to chodziło. Ważne było miejsce. Ja chciałem i musiałem odpocząć od ludzi, od miasta, od obowiązków. Tydzień wystarczył, ale gdyby pojawiła się taka opcja - zostałbym jeszcze jeden. A że niewygodne łóżka, linoleum na podłodze i gniazdo mrówek w szufladzie? Co z tego.

Być może to kwestia tylko mojego charakteru i podejścia, ale totalnie miałem gdzieś standard miejsca, w którym byłem. I szukałem jego zalet zamiast niedociągnięć. Był taras z widokiem na jezioro, był boiler z ciepłą wodą, była zamrażarka która nie zamrażała (do piwa w sam raz), był spokój, byli ludzie, którzy też chcieli spokoju, był szef ośrodka, który - jak dobry sędzia piłkarki - był mało widoczny, ale jednak był i nie stwarzał problemów. Polecam ośrodek Amigo w Wilczem na skraju Wielkopolski i Lubuskiego :)

Ale ja nie o tym, a o ludziach postrzegających bogactwo tylko przez pryzmat kasy, która wyznacza jakiś tam standard życia: im więcej trzymasz w sejfie, tym lepsze odwiedzasz hotele, lepsze nosisz ubrania, lepsze rzeczy dają ci na obiad i ponoć ludzie bardziej cię szanują. Ale czy mając kupę siana mógłbym osiągnąć taki stan relaksu i odmóżdżenia jak w Wilczem?

Jasne!

Na Karaibach czy innym Mauritiusie też mógłbym się wychillować, być może nawet bardziej. Ale nie jest mi to w tej chwili potrzebne. Moim bogactwem jest to, że osiągnąłem jakiś swój osobisty cel niewielkim kosztem. Nie jest sztuką ładować akumulatory, kiedy stado murzynów lata koło ciebie, donosi margaritę i robi pedicure, bo cię na to stać. Sztuką jest zorganizować sobie taki wypoczynek, który cię usatysfakcjonuje. A satysfakcja jest tym większa, im trudniej ją osiągnąć. Zawsze.

Krótko mówiąc - z kasą jest za łatwo.

Wiem, że to mocno indywidualna sprawa, i że dla każdego co innego jest nagrodą, ale jedno masz pewne - każdy, kto od zawsze miał wszystko, nigdy nie odnajdzie satysfakcji w czymś, co nie jest idealne. I słowo "komfort" zawsze będzie przeliczał na dolary. Zapominając albo nie wiedząc, że liczy się coś takiego, jak podejście i nastawienie. Emocje. Szklanka może być do połowy pusta, ale chyba lepiej, gdy jest do połowy pełna, co nie?

To nie to, że wyrzekam się marzeń o byciu bogatym. Bo ja też jestem materialistą i lubię momenty, kiedy stać mnie na ten materializm. Ale dzięki temu, że póki co z kasą bywa różnie, potrafię sobie stworzyć swój osobisty raj nie mając 6 zer na koncie. Dla mnie bogactwo nigdy nie będzie synonimem jedynie bambusowej chatki na Bali. To też polska chatka rodem z PRL, niedoposażona, nieszczelna i za tanie pieniądze. Ale w tym drugim przypadku wszystko zależy od podejścia.


No właśnie - a jakie jest Wasze podejście? Co dla Was jest ważne podczas jakichkolwiek wyjazdów?
Czytaj dalej »

17 kwi 2013

CO NAM POKAZAŁ GDAŃSKI BANKOMAT?

0

Czy okradanie bankomatu z pieniędzy tylko dlatego, że ktoś się pomylił jest nie fair? Być może, zależy od jakiej strony spojrzeć. A czy jest w tym coś dziwnego? Ależ skąd! Jesteśmy tylko ludźmi.

Ostatnio głośno było o gdańskim bankomacie, w którym konwojent źle poukładał kasetki z pieniędzmi - zamiast wypłacać 50 zł, maszyna wolała wydawać ludziom po stówce. I teraz tak - czy znajdzie się ktoś, kto w pierwszym swoim odruchu stwierdziłby, że to pomyłka i komuś trzeba oddać te pieniądze? Ktoś poważnie chory, a tak poza tym to nie ma takich ludzi. Pierwszą i przez to naturalną reakcją u każdego z nas byłoby proste i radosne 'wtf ?! :)'. Nie ma znaczenia, co wydarzy się później - pierwsze odczucie jest najważniejsze, bo szczere.

W Gdańsku masa ludzi wybrała opcję 'wypłacam ile wlezie'. I normalnym jest, że jak ludzi spotyka fart, to nie analizują czy jest on efektem czyjegoś pecha, tylko chodzą zadowoleni i dumni z siebie. A już tym bardziej, kiedy na tego farta nie zasługują. Lubimy sobie wmawiać, że po tyyylu życiowych niepowodzeniach i mimo że tak bardzo się staramy, ale nikt nas nie docenia, los się wreszcie do nas uśmiechnął. Koniec dostawania po dupie, należy nam się coś od życia. Nawet, jeśli tą dupę notorycznie nadstawiamy sami.

Bo my bardzo lubimy oszukiwać. I innych, i samych siebie. Grunt to znaleźć sobie wygodne alibi, którym wytłumaczymy przed sobą nasze działania i jeszcze spróbujemy wkręcić w to innych. Taka jest ludzka natura i z nią nie wygrasz. Jeśli czegoś chcemy (a chcemy, bo jesteśmy materialistami), to kalkulujemy co będzie dla nas bardziej opłacalne. Człowiek to egoista w swojej naturze, więc nie ma nic dziwnego w chęci wykorzystania okazji, jaką jest zepsuty bankomat, biletomat czy inny mlekomat. To taki niezamierzony rodzaj promocji, a ludzie są pazerni i biorą w ciemno.

Przy czym pazerni w takim znaczeniu, że każdy indywidualnie dąży do zadowolenia i jakiejś życiowej satysfakcji. I każdy chciałby je osiągnąć najprościej jak się da. Wiadomo, że sam pieniądz szczęścia nam nie przyniesie, ale bardzo pomoże je osiągnąć. Ja też chciałbym wygrać milion w totka, żeby mieć już na zawsze z górki, ale jak wiecie nie bawi mnie to, choć skreślanie cyferek to taki prosty pomysł na biznes.

I tak - gdyby w moim mieście i w mojej dzielnicy stanął taki pomylony bankomat to nie wahałbym się i wyjął tyle kasy ile udźwignęłoby moje konto - oczywiście w podwojonej kwocie. Porządnie bym je zainwestował i 'ukradzioną' część po latach oddał na jakieś niedożywione dzieci albo samotne matki. To jest dobry deal, bo na biednego nie trafiło, a ja czułbym się trochę jak taki współczesny Robin Hood książę złodziei.




Tylko bez linczu, napiszcie lepiej co Wy byście zrobili.

Czytaj dalej »

17 mar 2013

NIE MA NIC ZŁEGO W MIŁOŚCI DO PIENIĘDZY

0

Lubię, jak ludzie nie mają problemu ze swoim materializmem. Albo z dążeniem do niego. Bo to oznacza, że mierzą wysoko.

Każdy, nawet mało ogarnięty gimnazjalista wie, co to jest piramida Maslowa. No dobra - wie jak wygląda piramida i że Masłow ma z tym coś wspólnego. Nieważne. Generalnie pokazuje, ze człowiek zawsze i wszędzie dąży do samorealizacji. Ale nie da rady, jeśli nie zaliczy po drodze kilku check-pointów. Zatem najpierw musi się wysikać i najeść, żeby mógł w komforcie psychicznym pójść do roboty. Albo inaczej - nie kupi sobie biletu na Oasis of the Seas za latami odkładane pieniądze, jeśli będzie musiał opłacić remont zalanej łazienki.



Człowiek chcąc cokolwiek w życiu osiągnąć, musi zacząć od zaspokajania najprostszych potrzeb. I piąć się w górę. Dlatego pieprzenie o tym, że najważniejsze to być zdrowym, najedzonym, ciepło ubranym w zimę jest skazywaniem się z góry na życiowa porażkę. To nie jest najważniejsze - to jest podstawa.

Dalej - stawianie na piedestale rodziny, boga, honoru i ojczyzny też nie jest szczytem piramidy, bo to zaledwie zaspokojenie potrzeby przynależności, miłości i innych kwestii uczuciowych. Nawet jeśli twierdzisz, że tylko tego ci do szczęścia potrzeba, przeczysz swojej naturze jako człowieka, który zgodnie z nią dąży do jeszcze wyższych celów.

Takich jak niezależność - w tym ta finansowa, która pozwoli ci na takie życie, jakie chcesz by ono było. Same pieniądze szczęścia nie dają, ale pomagają je osiągnąć. Ja wiem, że zaraz ktoś powie, że 'wolontariat jest szczytem moich marzeń i tam się spełniam'. Ok, ale tym spełniasz potrzebę szacunku u innych, która w dalszym ciągu jest niżej od samorealizacji. Podobnie z podróżowaniem, kiedy nie masz na to kasy i tylko myślisz o tym, jak przetrwać. Pasja pasją, ale o ile przyjemniej można się jej oddać, kiedy są na to środki.

Sam szczyt piramidy to przede wszystkim spokój, który osiąga się mając resztę spraw od A do Z poukładanych. Kiedyś jak nie było tylu możliwości i tylu wyborów, wierzchołek osiągało się siejąc zboże i hodując bydło na gospodarstwie. Dziś chcemy się rozwijać i poznawać świat - ten realny i wirtualny - co bezpośrednio wiąże się z posiadaniem i pieniędzmi. Do internetu i komunikacji z ludźmi potrzebujemy tabletu albo smartfona, na wyjście potrzebujemy założyć extra ciuch, a w hotelu też nas nikt za frajer nie przenocuje. Czy to dużo? No nie, więc dlaczego mamy wstydzić się tego, że dążymy do materialnego szczęścia w świecie, którym rządzi materializm? Bo na przekór chcemy być inni? Taka globalna hipsterka?

Ok, niby można - zyskujemy wtedy jakiś względny szacunek. Ale który cały czas jest niżej od samorealizacji.




Chcecie mi wmówić, że tak nie jest? Próbujcie :)

Czytaj dalej »
- See more at: http://www.exeideas.com/2013/08/add-unlimited-blog-post-scrolling.html#sthash.WFyboNTy.dpuf