6 wrz 2013

LUBISZ PIWO Z TANKA? ACH NIE WIESZ CO TO...

0

Piątek nie jest najszczęśliwszym dniem do publikacji wpisów, ale kiedy liczy się czas nie można czekać do niedzieli. A po weekendzie będzie za późno, żeby odwiedzić Warzelnię.

Trochę was prowokuję, bo Warzelnia to po prostu klubo-pubo-kawiarnio-restauracja i jako taka jest otwarta 7 dni w tygodniu. To znaczy będzie, bo otwarta została dopiero wczoraj, a ja przez przypadek byłem jednym z pierwszych klientów.

Staram się nie nudzić was opowieściami o knajpach, bo sam za bardzo nie lubię o nich czytać. No chyba, że lokal wybitnie mnie czymś zachwyci albo jest częścią jakiejś sieci. Ewentualnie jak mi zapłacą - pieniądzem lub obiadem, nie ma znaczenia. Warzelnia spełnia tylko ten pierwszy, ale za to najważniejszy warunek. Urzekła mnie tym, czego na pierwszy rzut oka nie widać i zaprzeczyła teoriom, że liczy się wygląd, a wnętrze nie ma znaczenia. Oj ma i to spore. Bo na Warzelnię nie poświęciłbym nawet sekundy swojego cennego czasu, gdyby nie...

... Tyskie z tanka.

7,50 za duże piwo najlepszej jakości na Starym Rynku? Tylko tam.

Jako jedyna knajpa w Poznaniu, jedna z niewielu w Polsce. Do Tyskiego mam mieszane uczucia, bo Gronie smak ma byle jaki i kojarzy się z moim ojcem, Klasyczne jest świetne (tylko w butelce), a piwo z tanka to jeszcze inna koncepcja i w smaku przypomina marcowe (te z Bierhalle albo butelkowany Miłosław). A dla mnie marcowe = wybitne, więc piłem dopóki starczyło sił. Zapytałem nawet panią właścicielkę, jakich tajemnych mocy musiała użyć, żeby te cysterny tu postawić, a ona do mnie: "poprosić". I już, that's it?! Tak, to wszystko. Nie rozumiem więc, dlaczego inne knajpy karmią swoich klientów przeciętnym w smaku piwem z kegów, kiedy wystarczy "poprosić" i ma się piwo doskonałe, pełnię smaku jak to mówią. No, ale to problem całej reszty, a ja uroczyście deklaruję i przy świadkach przysięgam, że od dziś (w sumie od wczoraj) jak na piwo, to tylko do Warzelni.

... pizza z pieca.

Szynka parmeńska + rukola + parmezan = nie ma lepszego połączenia.

Co bardzo mnie ucieszyło, wybór mają ograniczony prawie do minimum - pięć rodzajów, a jak się nie podoba to wypad. Super, bo nic mnie tak w knajpach nie wkurza, jak wypchane setką rodzajów pizzy menu. W takich momentach mniej znaczy lepiej, serio. Pizzę w końcu wybrała koleżanka, ale okazało się, że jej wybór nie miał właściwie żadnego znaczenia - każda z tych pięciu byłaby równie perfekcyjna. W smaku, w przygotowaniu, w zapachu - szczyt szczytów. Niestety nie potrafię jednym słowem narobić takiego smaku jak potrafi to Makłowicz, ale uwierzcie mi. Przy warzelnianej żadna "najlepsza pizza w mieście" nie jest najlepsza.

... młoda pani właścicielka :)

Warzelnia ma swój ogródek. Co prawda sezon się kończy, ale ogródek to zawsze parę groszy więcej w kasie.

Piętro Warzelni. W aucie podobno nie można jeść, ale może można odjechać.

Wiecie, że nie lubię tworzenia sztucznych barier, więc od razu przeszedłem z Jolą na "ty". Niestety nie zdążyłem cyknąć jej fotki, bo ciągle biegała i ogarniała ten cały bajzel*. Widać, że bardzo jej zależy, żeby to poszło. A ja bardzo kibicuję tym, co rzucają wszystko i idą na swoje. Jola musi odnieść sukces, bo idzie na całość, wie w co wdepnęła, zatrudnia przesympatyczne dziewczyny do pracy za barem i przy stolikach, ma rewelacyjnych kucharzy, świetnie urządzoną knajpę, puszcza muzykę jaką lubię... Ten lokal ma wszystko, żeby stać się miejscem kultowym i prawdopodobnie taki będzie - nawet bez mojego zaangażowania w temat. Ale skoro można to przyspieszyć?

Warzelnia jest tak młodą knajpą, że nie ma ani fun pejcza, ani strony. A jak wpiszecie w google "warzelnia" to wyskoczy wam jakieś poznańskie osiedle - to nie to. Jola powiedziała, że na dniach wszystko zostanie uruchomione, ale szczerze jej powiedziałem, że trochę od dupy strony się za to zabiera - najpierw internety, fejsbuki, znajomi, znajomi znajomych i się niesie, że wielkie otwarcie w piątek. Whisky in the Jar poszło dokładnie tą drogą, zrobiło szum, pospraszało blogerów i są efekty.

No ale! Od czego jestem ja i od czego jesteście Wy. Jako, że Warzelnia póki co słabo ogarnia internety, musimy jej pomóc. Po prostu lajkujcie i szerujcie ten wpis, gdzie się da. Wszystkie pyry obowiązkowo (rodzone i nierodzone), bywalcy (od czasu do czasu bywający) obowiązkowo, turyści (byli jeden raz) obowiązkowo, Warszawa (słoiki i nie-słoiki) obowiązkowo, Wrocław też obowiązkowo :) Reszta - jesteście super, ale będziecie jeszcze bardziej super, kiedy ta notka znajdzie się na Waszych ścianach. Do dzieła zatem!

No i ten... jeśli nie wiecie co robić dziś wieczorem w Poznaniu to już wiecie.

Na pewno Stary Rynek, ale jaki to był numer... Dacie sobie radę.

* bajzel oznacza u mnie miejsce, gdzie coś się dzieje i prawie zawsze ma pozytywne zabarwienie :)

PS. Jola za ten tekst nic mi nie da, a za piwo i pizzę zapłaciłem z własnej kieszeni. Zresztą pewnie nie pamięta, że jestem blogerem. Mówiłem jej, ale poza "aha" nie usłyszałem więcej komplementów ;)


Czytaj dalej »

1 paź 2012

10 RZECZY KTÓRE WYNIOSŁEM Z PRACY BAROWEJ

2
Akurat nie chodzi ani o butelki alkoholu, ani o pijanych klientów zbieranych z podłogi o 4 nad ranem. Tak jakoś na wspomnienia mi się zebrało i łezka się w oku kręci, kiedy przypomnę sobie lata pracy za barem. Bardziej jako nalewacz piwa niż barman, ale swoje odsłużyłem i nie przeszkadza mi to. Taka specyfika knajp, w których pracowałem. Natomiast niezależnie od tego czy był to zwykły pub, klub, czy jakieś inne miejsce rozpusty, wszędzie panowała dokładnie ta sama zasada: woda to to samo, co wódka, tylko z mniejszą ilością procentów.

W najbliższej przyszłości raczej nie planuję powrotu do roli etatowego napełniacza kufli, więc pomyślałem, że warto teraz już odsłonić trochę barmańskich tajemnic i poniekąd ostrzec tych, którzy ciągle jeszcze większość weekendowych wieczorów spędzają w klubach. Oto 10 sytuacji zaobserwowanych osobiście i zasłyszanych od przyjaciół z dawnych lat. Dziesięć powodów, dla których warto patrzyć barmanowi na ręce*.

1.Woda na dnie kufla. Na pierwszy rzut oka niestety jej nie widać. Poza tym, zazwyczaj wszystkie szklanki, kufle i pokale trzymane są pod ladą i nawet nie zastanawiacie się czy coś w środku już jest, czy są brudne, czy może tylko zakurzone. Zwróćcie też uwagę na to, jak barman trzyma taki rzekomo pusty pokal - od dołu, zakrywając praktycznie całą jego dolną część. Sprawna barmańska ręka szybko wypełni pozostałą część piwem, a nie całkiem już trzeźwe oko klienta nie jest w stanie tego dostrzec.

2. Miarka do mocnych alkoholi. Utarło się, że zamawiamy albo 50-tkę, albo setkę wódki. W drinkach to samo. A rzadko kiedy zdarza się, że taka miarka kształtem przypominająca kieliszek rzeczywiście ma taką pojemność. Najczęściej mają 40 ml. I znów - przeciętny klient nie jest w stanie nawet na trzeźwe oko zauważyć tak małej różnicy.

3. Kamikaze. Zamawiany najczęściej przez zdrowo już podpite towarzystwo. Nawet niedoświadczony barman potrafi wykorzystać taką okazję i w ogóle pominąć wódkę w procesie przygotowywania tego drinka. Alkoholową nutę nadaje mu jedynie słaby niebieski likier, a cała reszta to lód (duuużo lodu) i sok z cytryny (duuużo soku). Dla rozbawionego towarzystwa i tak nie ma to znaczenia. Dla właściciela knajpy - jak najbardziej.

4. Najpierw lód, potem reszta. Nigdy odwrotnie. Jeszcze lepiej, gdy szklanka z samym lodem poczeka pół minuty bez wkładki. Taki chwilowy postój w tropikalnej temperaturze daje naprawdę "przyzwoite" efekty.

5. Woda w butelkach. Może nie dosłownie, ale na pewno gorszy i tańszy alkohol. Kiedy kończy się butelka droższego trunku, barmani uzupełniają ją tańszym odpowiednikiem. A my nadal płacimy za etykietę.

6. Barman - nie wielbłąd. Pić musi, więc to zazwyczaj on jest współwinny temu, że ten lepszy alkohol szybciej się kończy. A dalszą historię już znacie.

7. "To ja podam do stolika". Jeśli barman proponuje coś takiego, to jest prawie pewne, że coś zamataczy. Z proporcjami składników albo z ceną. Jeśli się na to godzicie, to nie miejcie pretensji, jak nie będzie smakować albo nie zaszumi w głowie tak, jak powinno. Spokojnie, nigdzie się Wam nie spieszy. Poczekajcie przy barze.

8. Zlewki. Oprócz tego, że na dnie kufla nie powinno być wody - co akurat trudno jest wychwycić - to w żadnym wypadku nie może być tam ani grama piwa. Kończy się beczka, a do kufla spływa wtedy sama piana, która to po paru minutach zamienia się w piwo. Barman dopełni to za chwilę świeżym piwem i poda nam pod nos. Pal sześć, jeśli rzeczywiście ta zlewka stała pod ladą nie dłużej niż minutę. Ale jaką macie pewność?

9. Pilnuj swojej szklanki. Nigdy nie wiesz, kiedy nagle zniknie ci z oczu. A przecież były jeszcze dwa łyki! Nie, to niemożliwe, żeby zrobiła to ta śliczna kelnereczka... Tiaa.

10. Zostawiajcie napiwki barmanom. To dobry zwyczaj. Miejcie tylko świadomość, że być może w cenę Waszego zamówienia jest on już wliczony. Czasem oficjalnie doliczą do rachunku, ale wtedy będziecie się burzyć, że przecież to klient decyduje czy mu się obsługa podoba, czy nie. A czasem nieoficjalnie - policzą Wam drinka za 20, w kasie nabiją wódkę z sokiem za 10, a druga dyszka idzie do kieszeni. Tak czy siak, barman zawsze wyjdzie na swoje.

* ja przyznaję się tylko do punku nr 2, nie wyprowadzałem klientów z błędu. No dobrze, zdarzyło mi się też parę razy pełnić rolę ślicznej kelnereczki z punku 9. Ale to był przypadek :)


Czytaj dalej »
- See more at: http://www.exeideas.com/2013/08/add-unlimited-blog-post-scrolling.html#sthash.WFyboNTy.dpuf