30 maj 2013

MÓJ SENTYMENT DO EB

0
Pamiętacie EB? Dwa tygodnie temu powstał fanpage - EB wróć!* Ponad 5.000 fanów w dwa tygodnie, prawie 2 tysiące nowych w ciągu ostatnich trzech dni. Dużo jak na to, że od 10 lat nie można go u nas kupić. Chcą, żeby Żywiec przywrócił Elblągowi browar. Cóż, dla mnie może to być dowolne miasto. Ale fakt - mogłoby wrócić.


* fanpage zniknął... ale wrócił. I już nie domaga się powrotu EB do Elbląga. Ciekawe.

W 2000 roku miałem 15 lat. Ehm, no nie oszukujmy się - to jest wiek (tzn. wtedy był), kiedy młodzi zaczynają eksperymentować z seksem, paleniem wszystkiego i piciem każdego płynu. To jest moment przejścia z piaskownicy na prawdziwą, nie zamkniętą w żadnym kwadracie plażę. Zaczynają liczyć się znajomi, imprezy i znajomi, a rodzina i nauka idą w odstawkę na co najmniej 4 lata (teraz 6 bo jeszcze gimbazjum). I to jest moment, kiedy naszym najlepszym przyjacielem zaczynają być używki, bo używki zbliżają do siebie ludzi. A nastolatki chcą się zbliżać.

Wtedy EB jeszcze się sprzedawało i na pierwszych imprezach człowiek właśnie tym się upijał. Pamiętam, że było tańsze niż Żywiec a jako młodzi licealiści nie mieliśmy swojej kasy tyle, ile dzieciaki w liceum mają teraz. Wtedy jeszcze nie było takich kontroli z dowodem albo może po prostu wiedzieliśmy gdzie kupować, żeby nie narobić sobie problemów za gówniarza. Moja mama - gdyby to czytała - pewnie zamruczałaby coś pod nosem w stylu "jak ja go wychowałam", "to nie może być mój syn" albo "jaką jestem złą matką". Chociaż nie, już trochę się chyba przyzwyczaiła, że biadoląc świata nie zmieni. Ale pewnie pytałaby sama siebie, jak można mieć do takich ekscesów sentyment. Ano można.

Ja mam sentyment do czasów podstawówki, kiedy musiałem uciekać przed 'kolegami' żeby nie dostać kamieniem. Dzięki temu wiem, że kopanie w dupę słabszych jest po prostu słabe i nie jest to dobra metoda na podryw. Mam sentyment do czasu bierzmowania - dzięki temu zdecydowałem, że swojej nogi więcej w kościele nie postawię. Mam sentyment do swoich pierwszych dziewczyn, które mnie rzucały - jedna po drugiej. 3 miesiące starania i 3 dni 'chodzenia' ze sobą. Ale - wiem, jakie durne błędy popełniałem i z każdym rokiem było coraz lepiej (czytaj: dłużej). Mam sentyment do pierwszego zapalonego papierosa - który był jednocześnie ostatnim w moim życiu.

Nie wiem kiedy wypiję ostatnie piwo. Ale EB było pierwsze. Nie żeby mi od razu smakowało, ale nie to było najważniejsze. Ważny był czas dzięki niemu spędzony. Jasne, że mogłem iść na ranczo z całą ekipą (mieliśmy kiedyś taką plenerową imprezę na 200 osób u bogatego kolegi, pierwszą w liceum) i pić soczki. Ale to miałoby swoje konsekwencje, wszyscy wiemy jakie. A ja nie chciałem się izolować i zamykać nawet na te mało legalne środki tylko dlatego, że miałem 15 lat i z definicji nie wolno mi było. Kwestia ułożenia sobie w głowie pewnych spraw i picie za młodu wcale nie oznacza alkoholizmu na starość. Wszystko jest dla ludzi, tyle że nie dla wszystkich.

Ja was wcale nie namawiam do lajkowania tego profilu i w ogóle nie mam z nim nic wspólnego. Nie pamiętam też jak smakuje (hmm... jak piwo?), ale sentyment do EB pozostał i wiedząc, jak łatwo monitoruje się dziś media - szczególnie te socjalne - wiem, że im takich sentymentalnych gości więcej, tym większa szansa, że ktoś to zauważy, zwęszy na tym biznes i browar wróci na półki. Ej, skoro Frugo mogło, to dlaczego nie EB?

///

A na koniec - dwie reklamy. Jedna kontrowersyjna, druga z młodym Żmijewskim i Lubaszenką. Tę pierwszą szybko zdjęli z anteny więc możecie nie pamiętać. Ja nie pamiętałem.









Myślicie, że to 'czas na EB'? A może na powrót czegoś innego sprzed lat?


Czytaj dalej »

20 mar 2013

FRUGO & BLOGtej - BARDZO UDANY ZWIĄZEK

0

Co oznaczają dla blogerów takie eventy wiedzą wszyscy, którzy w tym 'biznesie' siedzą. Zresztą każde spotkanie ludzi z ludźmi - czy to kółko gospodyń wiejskich, czy różańcowe - niesie za sobą jakąś wartość dodaną, bo nie sposób z takiej imprezy wyjść i nic nie wynieść. No, i tego...

Tak, ja wiem że fanty, że jedzenie, że picie, bo bloger mimo że na wszystko się rzuca, to zawsze zostawia sobie coś na koniec, żeby potem móc to wynieść. Ale ja nie o tym, bo inspiracja, pozytywna energia i chęć do dalszego działania to jest to, czego człowiek po takiej imprezie oczekuje. I co - rzecz jasna - dostaje.

Nie będę pisał, że każdy kolejny BLOGtej jest lepszy od poprzedniego, bo to wiadomo. Relacji jako takiej też nie będzie, bo ileż można. Wspomnę tylko dla porządku, że tym razem motywem przewodnim naszego spotkania była motywacja - nie tylko dla tworzenia wartościowych treści na blogu, bo spokojnie można było sobie te wszystkie motywacyjne kwestie przełożyć na każdą dziedzinę naszego życia. A temat cierpliwie wbijał nam do głów Michał Pasterski, swoją drogą sympatyczny, dobrze gadająco-wyglądający facet, i kto jak to, ale on potrafi człowieka zmotywować.

Ale ja nie o tym, a o Frugo, które przez cały wieczór dzielnie nam towarzyszyło. To nie będzie wpis pochwalny, ani tym bardziej sponsorowany, choć słowa uznania bezwzględnie się FoodCare należą, bo firma zadbała o blogerów, jak o swoje dzieci. To znaczy dała więcej, niż było nam trzeba - tak na wszelki wypadek. I tyle pierdół, teraz konkrety.

Bo po Pogaduchach we Wrocławiu i teraz BLOGtej, Frugo staje się wręcz strategicznym partnerem naszych blogerowych spotkań. Upraszczając - nie ma Frugo, nie ma blogerów. I powoli, mam nadzieję, zachodzić będzie też odwrotna relacja. Zmierzam do tego, że FoodCare doskonale widzi, co się dzieje i będzie działo. No bo spójrzcie - wczoraj Frugo wystawia towar za plus minus 3 tysiące, a 80 blogerów pije i wciąga żelki do woli. Na drugi dzień połowa z nich pisze na blogach i fejsbukach, że było Frugo, co dochodzi do świadomości spokojnie kilkudzisięciu tysięcy ludzi.

Ok, standardowa reklama na FB wychodzi taniej. Ale to tylko reklama, jedna z miliona. Info od blogera to coś więcej - bloger spróbował, podegustował, poświęcił się wręcz i ocenił, że warto. Brzmi to o wiele bardziej wiarygodnie niż prosta grafika reklamowa, która tylko zachęca do wejścia na stronę. A gdzie tu smak, gdzie właściwości produktu? Przeciętny konsument stwierdzi co najwyżej: 'o, fajna stronka' albo 'o, extra video'. I co - kupi to, bo firma ma zdolnego grafika albo copywritera? Jeśli kupi to tylko dlatego, że chce mu się pić. A i tak ma do wyboru masę innego towaru na półkach. Tańszego towaru.

Świadomy konsument nie ufa reklamie - ufa ludziom, rekomendacjom, pewnym gestom, np. społecznym. A bloger to człowiek - zwyczajny gość i ktoś kto żyje, pracuje i działa tak jak my wszyscy, nie jest oddzielony szklanym ekranem i nie ma doklejanego na różne okazje uśmiechu. Coś się nie podoba - jest do dupy, coś jest fajne - to jest fajne i polecam. Krótka piłka.

Dlaczego innym markom tak trudno to pojąć? Dlaczego planują milionowe budżety na kampanie, które nie działają? Zwykłą reklamą można zwykłego człowieka jedynie o czymś poinformować. Ale zachęcić, wygenerować potrzebę posiadania poprzez standardowy spot w TV udaje się nielicznym (procent? promil?).

Dobra - blogery blogerami, trochę minie zanim firmy zaczną się o nas zabijać. Ale dlaczego firmy nie zabijają się o zwykłych ludzi, żeby ci mogli poznać ich produkty nie tylko gapiąc się na billboard albo reklamę w przerwie serialu? Ja bardzo chciałbym móc użyć swoich palców, żeby podotykać i ust, żeby spróbować przed zakupem. Nieraz zdarzyło mi się kupić coś ponad plan, bo śliczna hostessa rozdawała to fajnie wyglądające 'coś' i po przetestowaniu biegłem po więcej.

Niech taki pan Chajzer zamiast biegać na planie za piłką i dzieciakami w brudnych koszulkach wyjdzie do ludzi i niech Vizir każdemu wypierze po 3 kilo odzieży w ramach jakiejś fajnej akcji promocyjnej. Jak człowiek zobaczy, to uwierzy. No chyba, że się Vizir boi, bo nie będzie za bardzo w co wierzyć. Wszystkie marki się boją.

Ale nie Frugo, które wyszło do ludzi - do blogerów, którzy poinformują o tym świat. Taki tymbark... Phi, co on poza adaptacją piosenki Skaldów i LOLowymi tekstami na kapslach zrobił dla ludu? Posmakować się nie dał, więc dlaczego mam wybrać akurat jego? Sorry, wybieram Frugo. I każdą inną markę, która da mi się 'dotknąć'*.

/* a jak nie podbije mojego gustu i nie sprawi, że będę chciał ją posiąść to ją zignoruję - ale docenię starania.

A Wy czym się kierujecie wybierając daną markę?
Dlaczego Cola a nie Pepsi? Tyskie a nie Żywiec?



Dajcie znać w komentarzach.

Czytaj dalej »
- See more at: http://www.exeideas.com/2013/08/add-unlimited-blog-post-scrolling.html#sthash.WFyboNTy.dpuf