24 lip 2013

JAKI JEST TYPOWY POZNANIAK?

0

Fascynujące są różnice między ludźmi w zależności od tego, gdzie żyją i mieszkają. Nawet, jeśli reprezentują ten sam kraj, a różni ich tylko miejsce zamieszkania. Idziesz ulicami Krakowa i słyszysz, ze taki krakowiak "wychodzi na pole, nie?". Za chwilę jesteś w stolicy, paczysz, a tam warszawiak "wychodzi na dwór, tak?". A co robi poznaniak?

Też ma swój styl i patrząc na jego zachowanie, bez problemu można namalować lepszy lub gorszy obraz typowej poznańskiej pyry. Wiadomo, że wszędzie gdzie może wrzuca swoje "tej". A co poza tym? Nie będę konfrontował siebie z takim Wrocławiakiem, bo choć oba miasta od zawsze ze sobą rywalizują, to zbyt mało we Wrocku bywam, żeby móc generalizować. Dlatego typowy poznaniak* i tylko on. Inaczej i z gwiazdką.

Typowe menu baru mlecznego.
Co je?

Kiedyś tony kebabu i sphinxburgery. Bary mleczne są w Poznaniu zawsze na czasie - od studenta po emeryta. Modne są ostatnio obiady domowe, gdzie za 12 zł poznaniak dostaje schabowego na pół talerza, pyry i kapustę. W przelocie zje hot-doga z Żabki, spaghetti w Picolo albo cheese'a w Maku. Moda na prawdziwe burgery dopiero wchodzi, ale żeby poznaniak masowo się nimi zajadał to ceny muszą spaść.

Gdzie mieszka?

Młody poznaniak długo mieszka z mamą - bo taniej. A jak się wyprowadzi to długo mieszka z piątką ludzi na trzech pokojach - bo taniej - i w mieszkaniu gdzie dominującym elementem jest wysoka do sufitu czarna meblościanka z porcelanowymi słonikami których nie można tknąć, bo kaucja przepada. Bez balkonu - z rzygownikiem. Bez telewizora - z internetem. Bez dziewczyny - z koleżanką. Z którą "wpadnie" i wróci do mamy.

Gdzie i co studiuje?

Wszędzie i wszystko. Typowy poznaniak po maturze ciągle jeszcze wierzy, że studia mu pomogą... Albo ma bogatych rodziców, więc może po studiach nie robić nic.

Nietypowy squat w samym centrum.
Gdzie pracuje?

To zależy: student - na ulotkach i za barem, absolwent - na bezrobociu, ewentualnie idzie na doktorat, 30+ w banku, 40+ przy remoncie Kaponiery i na budowie kolejnej galerii handlowej, 50+ mają siano bo jeździli do Niemiec w dobrych czasach, 60+ na ostatniej względnie wysokiej emeryturze, dziwią się że młodym tak ciężko. A ostatnio coraz bardziej modne staje się bycie squatterem i zajmowanie miejskich nieużytków - nawet przy samym Rynku. Tam się sprzedaje kadzidełka i żyje oparami gandzi.

Typowa poznańska skrzynka pocztowa.
Gdzie robi zakupy?

W zależności od gazetki jaką znajdą w skrzynce. W zależności od tego czy trzeba kupić coś więcej niż piwo i ile kosztuje reklamówka w sklepie. W zależności od ilości paliwa w baku. Wszystko ma znaczenie. Dlatego najczęściej kończy się na Biedronce, bo najczęściej jest tuż obok. Do CH też chodzą. W weekendy. Popatrzyć, pokazać się.

Czym jeździ?

Wszystkim, co nie jest komunikacją miejską. Chyba, że na gapę. Taki strajk przed kolejną podwyżką cen biletów.

Dragon - nietypowy lokal dla nietypowych ludzi.
Gdzie wychodzi w piątek?

Po pierwsze - każda szanująca się pyra najpierw pije w domu, żeby nie przepłacać na mieście. Potem spokojny i ułożony poznaniak idzie do Proletaryatu, nieco bardziej szalony poznaniak z mentalnością artysty idzie do Dragona, a na "dupy" nażelowany poznański cwaniak wybiera Cuba Libre.

Gdzie spędza wakacje?

Nad Strzeszynkiem - kąpieliskiem notorycznie zamykanym z powodu szamba spływającego z Suchego Lasu (takiej wioski obok). Ale poznaniak zdążył się przyzwyczaić i nie przeraża go, że jednego dnia łyka litry wody opływając jezioro, a drugiego jest szlaban bo sinice się zalęgły.

Co myśli:

Koziołki - lokalna megaatrakcja.

o koziołkach?
- żadna atrakcja, to raczej przejaw tego, że w Poznaniu ciężko o atrakcje z prawdziwego zdarzenia

o terenach nad Wartą?
- miejsce, w którym po zmroku policja ściga lokalnych pijaczków usiłujących podjąć konsumpcję alkoholu pod mostem



Tania książka - bez niej dworzec nie istnieje.


o nowym dworcu?
- ...a ten kultowy stragan z tanią książką to gdzie będzie teraz stał?

o strefie płatnego parkowania?
- jest dla frajerów, wjeżdża się w podwórze kamienicy i patrzy czy nikt nie patrzy

Galeria MM - 3. najbrzydszy budynek w Polsce w 2013.




o galerii MM?
- ogólnie wstyd, ale dobrze, że jest Lidl i w końcu jakaś publiczna toaleta w centrum

o rogalach marcińskich?
- za drogie i za mało tego maku, ale szkoda że tak rzadko, bo przecież takie dobre

To mniej oficjalne logo.


o Poznaniu jako mieście know-how?
- szybko przerobione na "hał-hał", bo rzeczywiście jest przyjazne dla psów - toaletą jest dla nich każdy chodnik




* to obraz typowego poznaniaka - ty nie musisz nim być i pewnie nie jesteś, ale warto wiedzieć kto cię otacza i do kogo przyjeżdżasz.



O czymś nie wspomniałem? To dopisz :) Albo pochwal się kolegami ze swojego miasta.
Czytaj dalej »

13 maj 2013

SPÓJRZCIE NA TE OCZY....

0
Czyż nie są hipnotajzin?

Jestem stałym bywalcem Biedronki, bo mam ją pod domem. W sumie kto nie ma. Dla mnie to fenomen ostatnich lat i nikt mi nie powie, że tak nie jest. Generalnie dyskonty, ale wiadomo gdzie 90% Polaków robi zakupy. No przyzwyczailiśmy się. Bo tanio i blisko, i nawet nie zauważyliśmy jak bardzo daliśmy się zmanipulować.

Biedronka na Łukaszewicza w Poznaniu. Tam chodzę jak nie pięć, to cztery razy w tygodniu. Nie wiem czy mogę akurat ten sklep uznać za reprezentanta sieci, ale skoro to jest sieć i teoretycznie wszystko działa, dzieje się i wygląda tak samo, to jeden przypadek rzutuje na całą resztę i nie ma zmiłuj.


Standardy kochana, standardy!

Ja wiem, że różnicę robią ludzie którzy tam pracują, ale po to są standardy, żeby niezależnie od człowieka mogły być respektowane wszędzie. Zresztą - zasłanianie się ludźmi, których samemu się dobierało (wg standardów oczywiście) jest słabe i totalnie pogrąża każdą firmę. A im większa, tym gorzej.

Okej. Ostatnio, czyli od jakiegoś roku, spięcia na linii ja-Biedronka zdarzają się coraz częściej. Przelało się, więc ja przelewam moją irytację tutaj. I ciekawi mnie, czy macie tak samo.

1. Okrągłe ZERO nowości. I to nie to, że mi się w dupie poprzewracało, ale taki jest fakt i do tego zostałem przez B. przyzwyczajony. Co tydzień - coś nowego. Cokolwiek - jogurt, piwo, kawa, jakiś egzotyczny owoc, ale coś tam zawsze było. Patrzę na takiego Lidla i widzę, że można. A tu rzygać się chce, bo ciągle to samo.

2. To samo i ceny rosną. A promocji brak. Nie wiem czy wy też to widzicie, ale w Biedronkach nie ma promocji. Tam ceny zawsze mają być niskie, więc po co promocja. Ale nie są i rosną bardzo niepostrzeżenie. Bo zauważcie, że zmieniają się bardzo rzadko, co bardzo nas przyzwyczaja i łatwo nas potem wydymać. Takie masło - chyba przez cały rok cena nie drgnęła nawet o grosz, co by nagle z dnia na dzień podskoczyć o 50. Jeśli przez rok kupiłem 100 kostek po jakiejś stałej cenie, to za 101, 102 i nawet 110 kostkę zapłacę w ciemno. Dopóki mnie coś nie tknie, że te rachunki coś za duże wychodzą. I tak manipulują przy prawie każdym produkcie. Poza piwem, które zawsze mają tanie i czasem nawet coś obniżą. Taka ciekawostka.

3. No ok, ale żebym te ceny chociaż widział. To nie - do wyboru 10 różnych past do zębów, a pod spodem 5 cen, z czego 2 od past, których nigdzie nie widzę. Idę to czytnika - 'nie znaleziono towaru'. Tylko sprawdzałem - od roku albo dłużej nie znajduje żadnego towaru, który podkładam, zatem zero zdziwienia. Idę do kasy i proszę o sprawdzenie. Cena oczywiście wyższa niż myślałem. Zwracam uwagę, żeby to poprawili na regale, bo wprowadzają klienta w błąd. Cisza. Nie sądzi pani? Cisza. W takim razie ja chcę tą cenę, która tam jest. Ależ skąd, tej pasty przecież nie ma! Ale cena jest, ja myślałem że dotyczy tej pasty i z tą myślą chciałem ją kupić. Cisza. To jest OK wg pani? Kasować? Tak, kasować. Bez do widzenia.

4. Teraz już się przyzwyczaiłem (wiadomo), ale po kosz na zakupy muszę dymać przez całą szerokość sklepu, do ostatniej kasy. Bo oni nie są od ustawiania koszyków przy drzwiach - ani sprzedawcy, ani ochrona. Przecież to mi jest potrzebny, nie im.

5. Pomijam porozpierdzielane palety tak, że przejść nie można i przeterminowane produkty (ale jestem miły, zwracam obsłudze i nie chcę nic za to). Albo nie pomijam - takie wtopy też nie powinny mieć miejsca. Nawet tu.


I co ja mogę teraz?

Ano, mogę się obrazić. I pojechać do Lidla kawałek dalej albo liczyć na godne promocje w Tesco. Ale co robię? Wracam do Biedrony jakby się nic nie stało, bo szkoda mi czasu i paliwa na dojazd.

Tym właśnie B. wychowała albo wręcz wyhodowała sobie klientów - jest wszędzie i zawsze po drodze. Więc idę do B. bo co mam zrobić. Uzależniliśmy się wszyscy, bo oprócz niskich cen zapewniła nam też ten komfort, że każdy ma blisko. A przynajmniej bliżej niż gdzie indziej. Zakupy on-line nie robią takiego szału, bo raz że nigdy nie możesz być do końca pewny co znajdziesz w kartonie, dwa - taniej wcale nie jest, trzy - mniejszych zakupów nie zrobisz, bo dowóz kosztuje.

A standardy? Tak jak alkoholikowi po latach picia zależy już tylko na procentach, tak nam zależy na cenie. Wejść, kupić, wyjść. I możemy sobie wmawiać, że to przez kryzys, że nędza i trza oszczędzać. Pijak też się tłumaczy - ma problemy to pije, ale jak się pozbiera to przestanie. Tiaaa... Będziemy kupować w Biedronie to końca świata i nawet nie zauważymy, że w końcu i tam zaczniemy przepłacać.

Tak nas zahipnotyzowała jędza jedna.




A jak wyglądają Wasze doświadczenia z tym owadem? Bo nie wierzę, że jesteście super zadowoleni.

Czytaj dalej »

19 kwi 2013

MARKA VS. ZAMIENNIK + PARĘ PROPOZYCJI

0

Do większości ludzi powoli zaczyna to docierać, ale wciąż jeszcze jest masa takich, dla których marka produktu jest wartością nadrzędną. Jak but to tylko z krokodylem, jak tablet to z jabłkiem, jak serek homogenizowany to ten z małym głodem. Ceny z kosmosu (no może poza serkiem) i jakość często podobna do produktów niszowych marek. Jak dobrze, że są dyskonty.

Znam ludzi, którzy robią część zakupów w takiej Biedronce, a potem jadą do Carrefoura czy innego Tesco i tam dopełniają koszyk. Po co? Bo w dyskontach jest parę produktów z oryginalnym logo i są tańsze, a tych których nie ma dokupują gdzie indziej. Byleby to był makaron z Malmy a nie made by pan Czesio ze Szczecinka.

Totalna konsumencka głupota. Choroba wywołana bakterią takiego marketingowca-paciorkowca, na którą cierpią wszyscy. Jeden bardziej, drugi mniej, ale każdy powinien się leczyć.

To może ja zacznę. Czym się różni przecier pomidorowy Pudliszki od Madero? W smaku i składzie niczym. A ceną nawet o złotówkę. Pudliszki są produkowane na cały kraj (i kto wie, może i na zagranicę), a Madero tylko dla Biedronki. Pudliszki mają więc niższy koszt produkcji jednego przecieru, bo produkują na masową skalę i dostają takie rabaty na pomidory o jakich Madero może sobie tylko pomarzyć. A cena końcowa to około 2,50 za pudliszkowy przy 1,50 za biedronkowy. Gdzie wobec tego ta złotówka? Ano właśnie - w marce, w reklamie TV, w prowizjach dla dystrybutorów, merchandiserów, marketów... Wysoka cena tylko za to, żeby utrwalić w nas świadomość istnienia produktu o najwyższej jakości. Hej, hej - istnienia, a nie jakości samej w sobie, bo niby skąd mamy wiedzieć, dopóki nie kupimy i nie spróbujemy.

Nie twierdzę, że każdy 'oryginał' w porównaniu z zamiennikiem (nie podróbą!) leży i kwiczy. W takiej elektronice na przykład, tych wszystkich RTV AGD, znana marka gwarantuje lepszą jakość - działania albo serwisu jak mimo wszystko coś padnie. To są skomplikowane procesy produkcyjne i taki Samsung czy Sony, firmy utrzymujące się ileś lat na rynku, coś znaczą. W takich sytuacjach warto zapłacić więcej za mniej problemów w przyszłości.

Tyle, że my przecież najwięcej kasy wydajemy na rzeczy codzienne, jedzenie i tego typu sprawy. I serio, gdybym miał się żywić i wypijać tylko oryginały, myć się i sprzątać tylko znanymi markami, które gwarantują mi jakość bo są znane, to nie pożyłbym długo, gdyż jeszcze mnie na to nie stać. Nie no, co ja - nawet gdyby mi bankomat sprezentował jakiś dodatkowy bonus to nigdy nie wydałbym go na lansowanie się Domestosem, kiedy ten sam, lecz tańszy detergent mam pod nosem (ależ poeta ze mnie... z patosem ;)

To do dzieła. Mam tu dla was parę rzeczy będących perfekcyjnymi zamiennikami znanych marek, ale za (czasem o wiele) mniejszą kasę. To ważne, bo umówmy się - po co płacić więcej za tę samą jakość. Punktów do lansu nikt wam za to nie przyzna. A przywiązanie? No nie żartujcie, wszyscy tu jesteśmy młodzi i lubimy eksperymenty.


Fotka na samej górze to top 6 alternatyw, które serio mogę polecić. Musli, powidła i golarki (używałem z trzema ostrzami, ale nie wiem dlaczego Lidl je wycofał) jakościowo wyprzedzają markową konkurencję, a reszta prezentuje ten sam poziom. I wszystkie są średnio 2x tańsze, a Skino to moje ostatnie odkrycie. Być może też ich namiętnie używacie, ale jeśli widzicie je pierwszy raz w życiu to bierzcie w ciemno. Przy goleniu się nie zatniecie, kibel też będzie tak samo czysty, a co w portfelu zostanie to wasze.




Teraz Wy: macie jakieś ciekawe doświadczenia z takimi produktami? Jakieś godne polecenia? Bo chętnie bym zmienił np. papier toaletowy albo olej kujawski na tańszy.

Czytaj dalej »

3 kwi 2013

MOICH PIĘĆ PRZEKĄSEK DO PIWA

0

Każdy je lubi. Od czasu do czasu rzecz jasna. Ja najbardziej lubię do piwa, bo wkurza mnie samo picie bez zagryzania czymkolwiek. No tak mam, więc się z wami podzielę. Oczywiście inspiracją, bo przecież nie przekąskami!


1. Prażone orzechy nerkowca. Solone. Smakują wybitnie i to jest moje ostatnie odkrycie. Pistacje przy nich wymiękają, bo najczęściej są za słone. A te są idealne. Możecie kupić je w Biedronce i to jest chyba najtańsza opcja, choć nerkowce same w sobie są drogie i nawet tam kosztują 45 zł za kg. No ale żeby tak porządnie się nimi zapchać to wystarczy marne 100 g, a 4,50 to już nie jest taki znowu majątek.
2. Finn Crisp - Original. To ważne, bo są jeszcze inne rodzaje, ale oryginalne są najlepsze. Widzicie na fotce, że to żytni, chrupiący chlebek, na który możecie położyć wszystko, co się wam podoba. Ja kocham go jeść na sucho i w zasadzie na jednym posiedzeniu potrafię wyczyścić całe opakowanie. A to tak mniej więcej dwa-trzy piwka. Tylko nie myślcie, że to kolejna odmiana Wasy! To jest sto razy lepszy towar i niestety trudniej dostępny, bo tylko w tych lepszych sklepach typu Piotr i Paweł albo Alma (i podobno Tesco, ale nie sprawdzałem). Średnia cena to około 5 zł.



3. Lorenz orzeszki w wasabi. Jest coraz więcej odmian tych orzeszków, ale wasabi nie mają konkurencji. Jeśli nie wiecie co to takiego, to dokładnie powie wam wikipedia, ale w Polsce znany jest głównie z tego, że jest konieczny do przygotowania sushi i sashimi. Na pewno nie kupicie ich w Biedronce ani w Lidlu - tam mogą się zdarzyć podróbki, ale nie kupujcie ich bo nie są dobre. Za to Lorenza spokojnie powinni mieć nawet w Społemie, a cena to też koło piątki.



4. Paluszki Lajkonik - Junior. Dokładnie te, dla dzieci. Bo mają o wiele mniej soli niż te tradycyjne i są o niebo lepsze w smaku. I nie chce się po nich tak bardzo pić. I zawsze są w większych paczkach (ciekawe dlaczego?). Do kupienia wszędzie - od Biedronek po stacje benzynowe, czyli w praktyce są najczęstszą przekąską do piwa i nie tylko.



5. SunBites, czyli 'chrupiące listki wielozbożowe'. Gdyby mi kiedyś jakaś hostessa nie wcisnęła ich na promocji w markecie to pewnie do tej pory nie znałbym ich smaku. A tak są na 5. miejscu mojego zestawienia, bo są INNE od tych wszystkich standardowych chipsów. Serio mają w sobie te ziarenka zbóż, smakują dość intensywnie, że chce się jeść i jeść, ale pakowane są w małe paczuszki co sprawia, że ich ilość jest optymalna. Próbowałem 'pomidorów z ziołami' i 'wiosennych warzyw', ale są też i owocowe smaki. We wszystkich normalnych marketach, nie-dyskontach, i za ponad 3 zł powinniście to spokojnie dostać.




A Wy co podjadacie do piwa? Albo w podróży? Dawajcie, ja lubię eksperymenty :)

Czytaj dalej »
- See more at: http://www.exeideas.com/2013/08/add-unlimited-blog-post-scrolling.html#sthash.WFyboNTy.dpuf