17 paź 2012

DYLEMATY: WOJNA CZY POKÓJ?

2
A co byście zrobili, gdybym Wam powiedział, że czasem nie warto się godzić? Schować głowę w piasek i zamieść problem pod dywan? Unieść się honorem i czekać na ruch partnera? Przeczekać burzę i powtarzać sobie, że kłótnia z teściową byłaby gorsza? To jest dobry moment, żeby iść za ciosem i pokusić się o kontynuację tekstu "Uważaj co mówisz - nie mów co uważasz".

Nie ma przecież szans, żebyśmy jako faceci spamiętali te wszystkie słowa, ruchy, uniki, które należy stosować albo nie stosować, żeby naszego domowego drapieżnika dodatkowo nie drażnić. W ferworze walki wszystko jest możliwe, a w szczególności to, że popełnimy po kolei wszystkie błędy, jeden po drugim.

Tak czy siak, kiedy twojej "lepszej" połowie strzeli coś do głowy - np. jakiś hormon - i będzie usilnie dążyć do konfrontacji, bo nie schowałeś skarpetek na swoje miejsce, to możesz dokonywać cudów albo nawet schować te skarpetki, a i tak nie unikniesz katastrofy.

Myślisz, że taki z ciebie cwaniak i jak się do wszystkiego przyznasz, przeprosisz i głosik ci się zrobi piskliwy, to ją to ruszy? Za późno - o parę skarpetek. Ona cię dobrze zna i wie, że twoje przepraszanie jest guzik warte, bo nieszczere i nakierowane tylko na ostudzenie emocji. Czyli, żeby się łaskawie zamknęła. A przecież problem jest poważny. Zauważ, że to nie są zwykłe skarpetki... To są TWOJE skarpetki!

Ta para skarpet jest fajnym przykładem, bo przecież większość naszego "kłótliwego" życia spędzamy na toczeniu bezsensownych sporów o jakąś pierdołę. Zawsze znajdzie się powód do słownej zaczepki i właśnie dlatego nie zawsze warto chodzić na kompromisy i godzić się dla świętego spokoju.

Ok, ja schowam te skarpetki. Ale ty mnie przeprosisz za tą aferę, co mi tutaj na całą klatkę zrobiłaś. Nie?!

No to kolejna awantura. Zresztą, co za różnica - jedna więcej, jedna mniej. To jest ten moment, kiedy możesz jej delikatnie pokazać, że masz ją gdzieś. W takich warunkach, to ty się godził nie będziesz. Wola obu stron musi być i basta. Jeszcze wiele razy nie schowasz tych pieprzonych skarpet, ale to nie argument, żeby cię za to chłostać.

Zdarzyło mi się kilka razy usłyszeć powiedzenie, że "kłótnie są fajne, bo można się potem pogodzić". No tak, żeby była zgoda, to trzeba się najpierw pokłócić, to jasne. Czyli kłótnie są fajne - taka marna dedukcja (albo logika? to się chyba czymś różni, ale nikt normalny nie wie czym).

Tylko czy jak już wyrzucicie z siebie wszystkie swoje żale i obelgi, to czy warto po 5 minutach o wszystkim zapominać i padać sobie w ramiona? To zawsze jest przecież jakiś kompromis, obie strony coś tracą. Zyskujecie jedynie święty spokój i na powrót wspólną sypialnię, ale sprzedajecie swoje zdanie, poglądy, no i przecież nie da się ot tak po prostu zapomnieć, że właśnie przed chwilą wyzywaliście się od szmat i gnojów.

Jasne, że to zależy. Od sytuacji, od konkretnego przypadku, od człowieka, od tego, co rzeczywiście chcemy osiągnąć, od pory dnia i pogody. Od wszystkiego. To my musimy zdecydować czy warto nam iść na noże, czy zrezygnować z paru postulatów i nie móc potem spojrzeć w lustro.

Nie ma dramatu, jeżeli jakoś dojdziecie do tego porozumienia, bo oboje w końcu stwierdzicie, że macie dość. ONA przypali ziemniaki, wypierze jedyną twoją w miarę białą koszulę w 90 stopniach i kawą zaleje ci nowego iPhone'a. TY w robocie stanowczo, acz kulturalnie powiesz szefowi, że jest debilem, zawalisz jakiś projekt, nad którym pracowałeś od pół roku i zapomnisz odebrać dziecko z przedszkola. Po jednym takim traumatycznym dniu oboje raczej dojdziecie do wniosku, że dalej tak się nie da. I godzicie się, zapominając o tym co było, kto co próbował wywalczyć i jak komu naubliżał. To jest okej, bo w sumie żadne z was nie odczuwa wtedy jakiejś wielkiej porażki i niekoniecznie musicie tego żałować. I żadne z was nie wykazało inicjatywy - samo tak jakoś wyszło.

Gorzej, kiedy ON tak bardzo upiera się przy swoim, że w dupie ma wszystkie próby pogodzenia się. Od cebulki włosa po sam koniec dużego palca u stopy - cały jest skupiony tylko na jednym, tylko czeka na to jedno magiczne słowo. I wcale nie chodzi o "przepraszam". Bo to nie oznacza jeszcze tego, co najważniejsze. "Miałeś rację" - to jest to! Słowo-klucz. Tak, teraz pisze do Was dziewczyny, ale nie cieszcie się tak - wy też to macie. No dobra, ale co masz zrobić? Przyznasz rację, mimo że jest po twojej stronie? Będziesz mieć święty spokój, ale zerowe morale?

Nie daj się. Ulegniesz raz, ulegniesz i drugi. ON wygra teraz, wygra też kolejną rundę. Oboje się przyzwyczaicie, kto komu w tym związku całuje stopy i tak już zostanie albo będzie gorzej. Bo to jest tak, że dasz komuś palec i nawet się nie obejrzysz, a już nie masz ręki. Będzie chcieć więcej. I więcej. Po jakimś czasie nie wystarczy już skromne "masz rację". Trzeba będzie powtórzyć. I dodać "przepraszam". A potem dokupić prezent (ooo tak, jesteśmy przekupni). I piwo z lodówki wyjąć. Kapcie zdjąć. A na końcu wykonywać wszystkie rozkazy, żeby ci wybaczał. I to też nie zawsze ci się trafi. Przynieś, wynieś, podaj, pozamiataj - to będzie norma. Choć ze sprzątaniem to różnie, bo ON przecież nie widzi zasikanej od spodu klapy ani plamy na spodniach nie zauważy. Ale przyzwyczaisz się. Tylko czy tego właśnie chcesz?

Na babski rozum - to jak gra komputerowa (zły przykład?). Zabijesz kosmitę - masz bonus albo dodatkowe życie. Rozwalisz wszystkich - wygrywasz level. Jesteś silniejsza, zbierasz punkty doświadczenia i coraz bardziej ta gra cię wciąga. Jest tylko jedna różnica - poziom trudności nie wzrasta, bo przeciwnik jest ciągle ten sam. Dlatego gra ma sens, a kłótnia w takim wydaniu niestety nie. 

Chłopaku, teraz ty się nie kompromituj (od słowa "kompromis" :P), kiedy ONA sadza cię związanego i zakneblowanego na krześle i każe ci się ze wszystkiego tłumaczyć. To jest taka metafora specyficznej sytuacji, bardzo częstej zresztą, kiedy kobieta żąda wyjaśnień, jednocześnie nie dopuszczając cię do głosu. ONE to lubią, taki ich mały fetysz. No ale w takich warunkach, to ty się godził nie będziesz. Wola obu stron musi być i basta.

Czasem sami będziecie musieli się związać, żeby nie paść jej lub jemu do stóp. Są okazy, które po kłótni nic nie mówią, nie wypominają, niczego nie wymagają, a już na pewno żadnych tłumaczeń.

Przekaz jest jasny - to TWOJA wina. I im szybciej do tego dojdziesz, tym lepiej dla ciebie.

Zagryź język dziewczyno i nie daj się sprowokować. Nie idź na żadne układy, że ty przepraszasz, a ON będzie dla ciebie miły. Jak mu opadną emocje, to sam do ciebie przyleci, bo urośnie mu co innego. A wtedy to ty zyskujesz przewagę. Cierpliwości. Wiem, że macie z tym trudności, ale pomyślcie o przyszłości i wróćcie 3 akapity wyżej - raz, drugi okażecie słabość i pozamiatane na resztę życia. Bo potem ciężko jest odwrócić role.

Długo Was dziś przytrzymałem, ale chyba taka natura dylematów - dwa zdania nie wystarczą. Zresztą i ten tekst jedynie sygnalizuje parę kwestii i nie wyjaśnia niczego do końca. Wasza sprawa, czy wolicie odpuścić, czy kłócić się do upadłego. Bo czasem to nie sytuacja, a nasz charakter decyduje o przebiegu awantury. A bezsporna prawda jest taka, że ile pięknych i bestii na świecie, tyle powodów do takich potyczek. Ale Was, drogie panie, jest jednak więcej :)




Podobało Ci się? Zostaw komentarz!
Czytaj dalej »

15 paź 2012

UWAŻAJ CO MÓWISZ - NIE MÓW CO UWAŻASZ

14

I co, znów się z nią pokłóciłeś? To bieda. I pewnie chciałbyś się z pogodzić? Słodkie... Ale tylko marzenie. Bo sprawa jest bardzo delikatna i trzeba uważać, co się robi i mówi. To, co działa na nas, facetów, w żadnym wypadku nie zadziała na kobiety. Albo pójdzie nie w tym kierunku, co trzeba. I - wyobraźcie sobie - my nigdy nie jesteśmy na to przygotowani.

Jeśli coś spieprzyłeś, to pamiętaj o tych 10 ważnych zasadach. Jeśli jesteś niewinny, a pewnie tak jest, to też o nich pamiętaj. Są uniwersalne dla każdej kłótni i awantury. Bo wszystkie kobiety mają jedną wspólną cechę - kierują nimi emocje i zanim cokolwiek powiesz, już jesteś osądzony.
Ale jest ratunek. Ucierpisz trochę mniej, jeżeli zapamiętasz tych kilka prostych tekstów. Zapamiętasz po to, żeby ich nigdy w życiu przy kobiecie nie wypowiedzieć albo wiedzieć, jak nie odpowiedzieć. Inaczej zagwarantujesz sobie bezwzględną ciszę w domu, nie wiadomo na jak długo. I to w najlepszym wypadku.

No dobra, i tak coś palniesz prędzej czy później. Ale warto wiedzieć, co prowokuje nasze kobiety najbardziej.

1. A nie mówiłem?
Standard. To zawsze wyprowadzi człowieka z równowagi, a tym bardziej kobietę. No w końcu to przecież ona zawsze ma rację. W każdym razie tak sobie myśli. I ty jej teraz mówisz, że mówiłeś? Nie no chłopaku, nie przesadzaj. Na pewno nic nie mówiłeś. Nawet pod nosem nic nie zamruczałeś. Przecież gdybyś coś tam zabełkotał, to ona by usłyszała, nawet zrozumiała i jeszcze posłuchała. Przecież ona zawsze słucha twoich złotych rad. Więc skoro teraz coś poszło nie tak, to jest to wyłącznie twoja wina, bo nic nie mówiłeś. I jeszcze masz czelność zwracać jej uwagę? Że "a nie mówiłeś"? Ty gnoju!

2. Przepraszam.
Niby tak trudno wychodzi z ust, a jeśli już wyjdzie, to niby wszystko powinno załatwiać. A tu czasem dupa. Na pewne kobiety to słowo działa jak płachta na byka. 
Jakie przepraszam?! Teraz mnie przepraszasz?! Trzeba było myśleć! Mam gdzieś twoje przeprosiny! Gadasz tak, bo chcesz mieć spokój! I jebs, trzasnęły drzwi. Albo szklanka.
No pewnie, że chcę mieć spokój. Co w tym dziwnego? Ja i tak wiem swoje, więc doceń proszę, że się poświęcam i to ja przepraszam. Chyba nie usłyszała...

3. Podaj mi choć jeden powód...
A proszę cię bardzo! Mam ich kilka. Czy to dobrze? No właśnie nie. Ona liczy na to, że nie masz żadnego. Podając chociaż ten jeden, odbierasz jej broń. A jak przeciwnik traci miecz, to ucieka. A jak nie ma gdzie, to się rzuca. Zdziwiony? Przecież chciałeś tylko grzecznie wykonać jej polecenie i nawet powiedzieć prawdę. No tak, to akurat kobiety nie bardzo lubią :) Zatem klops. Albo raczej: jebs! - trzasnęły drzwi. Albo szklanka.

4. ZAWSZE to robisz vs. NIGDY tego nie robisz!
Tak? A pamiętasz to? A wtedy? A tu? Patrz, mam zapisane. Nadal twierdzisz, że NIGDY tego nie robię? Oj grabisz sobie stary. Ona musi podkreślić, że coś jest ZAWSZE albo NIGDY, bo myśli, że wpędzi cię w poczucie winy. I usłyszy: no tak, masz rację (słowo-klucz!), już nie będę. Albo będę - tu trzeba uważać, żeby bardziej nie podpaść, więc musisz słuchać, co do ciebie rozmawia. Ale chwileczkę, przecież ty nie dasz jej satysfakcji i wyciągniesz z rękawa parę asów. Albo kartek z kalendarza i powiesz, co, kiedy robiłeś. Fajnie, bo się wybronisz. I niefajnie, bo ona nie chce z tobą potem gadać.

5. Jesteś taka sama, jak twoja matka!
No to pozamiatane. Nie dość, że porównujesz ją do jej własnej matki, kiedy ona na siłę stara się pokazać, że wcale taka nie jest, to jeszcze mówisz to w sytuacji, kiedy robi coś, co cię wkurza. 
Czyli moja mamusia też cię wkurza? - usłyszysz zaraz. A za sekundę: Halo, mamusia? Wiesz co ten stary dziad o mnie powiedział?! I zamyka się w łazience, co byś nie mógł prostować niektórych zmyślonych historii. No i masz - w domu będziesz miał teraz ciszę, ale nie licz na spokój. A teściowa jeszcze długo obiadku ci nie zgotuje.

6. Zostaw mnie!
I co, zostawiasz czy nie? Jeśli za nią biegniesz, to uważaj na drzwi, talerze, szklanki i inne przedmioty będące w zasięgu jej ręki. Przygotuj plastry, bandaże i siebie na to, że nie pójdziesz jutro do pracy. Chyba, że koledzy uwierzą, że spadłeś ze schodów. 
Jeśli nie chce ci się za nią biegać, to bądź pewny, że ci to wypomni. Że za chwilę wyjdzie z ukrycia, zrobi ci kolejną awanturę o coś tam, ty znowu ruszysz dupsko, żeby ją przepraszać, a ona ci prosto w twarz: Zostaw mnie! No cóż, znów dałeś się podpuścić.

7. Nie chce mi się o tym gadać
Nie, to nie. Obracasz się na pięcie i wychodzisz. Ale czy jesteś pewny, że własnie o to jej chodziło? Żebyś tak ostentacyjnie i nie wyganiany 15 razy sobie poszedł? Skoro powiedziała "nie"... To nic nie znaczy! Czasem "nie" znaczy "nie", a czasem "tak". Nigdy tego nie ogarniesz i niestety nie ma to złotej rady. Zależy od kobiety i tego, czy akurat mówi, co myśli, czy chce żebyś się domyślał. Skomplikowane. Ale jest i dobra wiadomość - obojętnie, co zrobisz, efekt będzie ten sam. Dla ciebie nieciekawy.

8. A wiesz, że Mietek złapał ostatnio 10-kilogramowego szczupaka?
Zmieniasz temat, uważaj. Znaczy, że olewasz i nie interesujesz się o niebo ważniejszym tematem, czyli aferą, którą właśnie urządza ci twoja partnerka. Nie bronisz się, nie tłumaczysz, nie kajasz, nie przepraszasz i nie przeklinasz. O szczupaku pieprzysz farmazony jakieś. A one nie lubią być lekceważone. Zachowaj ten temat na inną okazję, np. punkt 7 naszej listy - kiedy ci powie, że nie chce o tym gadać (o aferze), wtedy zarzuć mietkową przygodą. Ale będzie fun :)

9. Nie kłóćmy się już kochanie...
Weź te ręce, nie dotykaj mnie w ogóle! Tyle na dzień dobry. I do widzenia, bo co masz zrobić. Nie powiesz "przepraszam", bo wiadomo do czego to prowadzi (nie pamiętasz - wróć do punktu 2). To jest wersja soft, bo dajesz do zrozumienia, że nie chcesz się już kłócić, ale nie przepraszasz. Dajesz więc do zrozumienia, że to nie twoja wina. Wreszcie ona dedukuje, że skoro nie twoja, to... jej?! I jebs, trzasnęły drzwi. Albo szklanka. Jednak to wersja hard.

10. Długo będziesz jeszcze na mnie zła?
Tak palancie i przestań zadawać mi takie durne pytania. I w ogóle się do mnie nie odzywaj. I zostaw mnie. I nie przepraszaj. Tyle będę zła, ile będę chciała.
No co masz zrobić - ubierasz się i wychodzisz. Piwo i koledzy czekają. Może jednak ta twoja kobieta wcale nie jest taka zła.

Oczywiście te wszystkie porady powstały ze starannie sporządzonych notatek i zeznań kolegów w czasie gry w wojnę na guziki. Ja tylko spisywałem ;)

Jeśli macie coś jeszcze, co może się nam, biedakom, przydać w tej nierównej walce na słowa, to wrzucajcie w komentarzach.


Czytaj dalej »
- See more at: http://www.exeideas.com/2013/08/add-unlimited-blog-post-scrolling.html#sthash.WFyboNTy.dpuf