10 gru 2013

JAKA ŚMIERĆ MNIE CZEKA ?

0

Zastanawialiście się kiedykolwiek czy to, jak umrzecie, ma dla was jakiekolwiek znaczenie? Technicznie to nie bardzo, bo konsekwencje zawsze są takie same - nie ma was. Leżycie w grobie albo w puszce na kominku i nic was już nie obchodzi. Co za różnica czy zginiecie w pożarze, czy w wypadku samochodowym.

A ja jednak, gdybym mógł, chciałbym wybrać rodzaj swojej śmierci.


#10 głodówka.
Czyli tzw. śmierć z niedożywienia, a wcześniej halucynacje. Podobno można przeżyć 60 dni bez jedzenia, ale w praktyce po kilku dniach organizm zaczyna wariować i boli wątroba.
No nic, taki zgon raczej mi nie grozi, bo nie pracuję w służbie zdrowia, ani tym bardziej nie jestem pielęgniarką. Zresztą śmierć głodówkowa praktycznie nigdy nie ma miejsca, bo zawsze znajdą się "życzliwi", którzy doniosą ci dwudaniowy obiad, a ty w ukryciu i poza kamerami skwapliwie z tej okazji skorzystasz.

#9 katastrofa samolotu.
Hmm... Samolot jest podobno najbezpieczniejszym środkiem transportu, a i tak większość ludzi podczas lotu odczuwa dyskomfort związany z ewentualną katastrofą. I nie bez powodu klaszcze po udanym lądowaniu. Wiecie, skoro kwiat polskiej elity (czy coś) miał pecha, to każdy może go mieć.
Tyle, że to kolejna śmierć, która długo mnie nie spotka. Skoro prawdopodobieństwo takiej katastrofy wynosi 0,00001%, a ja wsiadam w samolot średnio raz na 10 lat, to ryzyko, że akurat trafi na mnie, jest prawie żadne.

#8 utonięcie.
Chyba najgorsza możliwa śmierć... Nie móc nabrać oddechu? Ja się stresuję oglądając Titanica, a co dopiero walczyć o przetrwanie w realu. To już lepiej zginąć w samolocie, bo tam jedyne co możesz zrobić, to... nic nie robić.
Poza tym utonięcie każdemu może się zdarzyć. Szczególnie po alkoholu, dlatego swoje pływanie ograniczam do siedzenia na plaży i podziwiania, jak inni to robią. Czyli spoko, tak nie umrę.

#7 zamarznięcie.
A to chyba najlepsza możliwa śmierć. Wychodzisz z domu na porządny mróz, siadasz pod mostem, żeby cię strażnik miejski nie dojrzał, wyjmujesz flaszkę, czujesz pozorne ciepło, a twoje ciało powoli umiera. Bez bólu i stresu. Zasypiasz i już się nie budzisz.
Podchodzi pod samobójstwo, ale zawsze możesz zupełnie przypadkiem wyjść półnagi z imprezy na 20-stopniowy mróz i usnąć na chodniku za rogiem. Dlatego na imprezy instynktownie chodzę z kimś, żeby potem miał mnie kto szukać.

#6 spalenie.
Jakoś sobie nie wyobrażam nie móc uciec z płonącego budynku, ale też nigdy nie musiałem, więc mogę nie wiedzieć. Pamiętam, jak kiedyś wypaliłem sobie zapalniczką część owłosienia na przedramieniu (ach te różowe lata 90-te), stąd wiem że widok, zapach i uczucie palącego się ciała nie należą do najprzyjemniejszych doznań.
Nie polecam, bycie żywą pochodnia zdecydowanie nie jest szczytem moich marzeń, jeśli chodzi zgon.

#5 morderstwo.
Nie chciałbym, żeby nocą w parku jakiś przypadkowy recydywista ugodził mnie maczetą, bo nie spodobały mu się moje buty. Pół biedy dostać kilkanaście ciosów, bo to oznacza pewną śmierć w pół sekundy, ale jedno-dwa dźgnięcia to dobre kilka minut powolnego wykrwawiania się, zanim zobaczysz przed sobą jasny tunel. Nie brzmi dobrze, więc muszę uważać w co się ubieram, żeby nie prowokować.

#4 choroba.
Śmierć z powodu choroby zawsze przychodzi za późno, dlatego z nadzieją czekam na zalegalizowanie eutanazji. Jest na to szansa, bo daję sobie jeszcze 50 lat zanim będę nieuleczalnie chory i do tego czasu tych wszystkich obrońców życia w każdej postaci powinno już nie być.
A póki co, szczerze współczuję ludziom przykutym do łóżek i aparatur podtrzymujących życie. Nie mogą nawet przedawkować leków.

#3 zaczadzenie.
Jest o tyle nieprzyjemne, że przed śmiercią masz zawroty głowy i zbiera ci się na wymioty. A potem zasypiasz na amen (o ile cię nie odratują).
Najbardziej zagrożone są kobiety w ciąży i osoby z biegunką tudzież grypą żołądkową. Od czasu do czasu każdemu się zdarzy, więc i ten rodzaj śmierci biorę pod uwagę.

#2 upadek.
Z dużej wysokości. Nie sądzę, żebym kiedykolwiek z własnej woli próbował wyskoczyć z okna, ale kiedyś na pewno skoczę na bungee i lina może się zerwać. Albo polecę balonem i zahaczę o brzozę. Ryzyko podobne, jak w przypadku katastrofy lotniczej, ale jak wiemy przypadki się zdarzały. Może akurat trafi na mnie?

#1 wypadek samochodowy.
Jest spoko o tyle, że dzieje się nagle, momentalnie tracisz przytomność i jeśli się nie obudzisz, to znaczy że nie żyjesz.
Ja dość sporo jeżdżę, więc taka śmierć wydaje się najbardziej prawdopodobna. A jeśli nie jeżdżę, to idę chodnikiem, przechodzę przez jezdnię, czekam na przystankach... Mnóstwo okazji do potrącenia mnie przez innych kierujących. Zatem, jeśli nie umrę ze starości, to na bank skończę pod kołami samochodu albo na jakimś drzewie.

Wpis może się Wam wydać dziwny, ale grunt to zdawać sobie sprawę z tego, co nas czeka. A skoro nie ma nic bardziej pewnego niż śmierć, to warto przymrużyć oczy i pobawić się konwencją :)


Czytaj dalej »

12 sie 2013

A CO GDYBY LUDZIOM ZDJĄĆ KAGANIEC I SPUŚCIĆ ZE SMYCZY?

0

Uczepiłem się tej Nocy oczyszczenia odkąd zobaczyłem zajawkę. Urzekł mnie pomysł, a wiadomo że o dobrą koncepcję zawsze jest najtrudniej, bo wszystko już było. A tu proszę - przenosimy się do kraju, który przez jedną noc w roku pozwala gwałcić i mordować wszystko co się rusza, by ludzie dali upust swym całorocznym frustracjom. Bez konsekwencji. Genialne!

Abstrahując od wartości reżyserskiej (która nie jest najwyższych lotów) i scenariusza (który z tak dobrego pomysłu mógł wycisnąć znacznie więcej), sam film wzbudził we mnie dwie arcyciekawe rozkminy w temacie (nie)ludzkich zachowań. Jedną podzielę się z wami teraz, drugą w kolejnej notce, pewnie pojutrze.

Ale od początku.


Genialne w swojej prostocie - i jako pomysł na film, i jako sposób na ujarzmienie społeczeństwa. Bo mając ten jeden dzień w roku, w którym wszystko ci wolno, przez 364 dni jesteś wolnym od uprzedzeń, nietolerancji, stresu i agresji wzorowym obywatelem. A tego jednego dnia masz wybór - możesz zamknąć się w piwnicy lub zejść do kanałów, jeśli nie chcesz brać w udziału w Czystce albo ostrzysz maczetę i stajesz do - co najważniejsze - równej walki. Bo każdy może zabić każdego, każdy ma do tego prawo i nikt nie może mieć pretensji.

W założeniu oczywiście. Bo wszystko jest super do czasu, kiedy ofiarą jest margines - ludzie, którzy albo sami są zagrożeniem dla innych (uliczne bandziory), albo ci którzy niczego dobrego społeczeństwu nie dają (pasożytujący na ogólnonarodowym dobrobycie żebracy i bezdomni). A problem pojawia się, kiedy jakaś polityka, niewygodne rozwiązanie i decyzja zaczyna dotyczyć grupy, której teoretycznie nie powinna.

Nie tylko ludzi bogatych i wpływowych (takich jak w filmie), bo przecież ja się do nich jeszcze nie zaliczam, a też nie chciałbym, żeby mnie sąsiad zadźgał nożem, bo mu przypadkiem zastawiłem garaż. Niby mówi się, że psychika zdrowego na umyśle przeciętnego Kowalskiego nie jest w stanie udźwignąć zbrodni większej niż kradzież bułki w sklepie, ale...

...ile jest w tym psychiki, a ile świadomości kary, jaka może nas za to spotkać?

Czy gdyby na jedną noc zdjąć z człowieka obowiązek bycia uczciwym i pozwolić okradać supermarkety (dlaczego nie, skoro to one na co dzień okradają nas), to nie wszedłby w to? Nie skorzystał z zielonego światła? Phi, uzbrojony w łom i forda transita leciałby do Saturna nie patrząc na nic. Na zasady, które w dzieciństwie wpajała mu matka, na religię której jest gorliwym wyznawcą i na ludzi, których będzie musiał ogłuszyć, żeby zdobyć zestaw kina domowego.

I teraz wyobraź sobie, że ta jedna noc w roku służy do zabijania. Ty do nikogo nic nie masz, więc grzecznie siedzisz w domu. To znaczy wkurzył cię ostatnio kumpel, bo nie oddał ci 10 zł za fajki, ale niekoniecznie musisz mu od razu ucinać łeb. Dobry z ciebie człowiek, więc odpuszczasz jatkę. Ale kolega - korzystając z okazji - woli cię zabić, niż oddać dług i na dobranoc podrzuca ci koktajl (Mołotowa) do sypialni.

To cięższy kaliber niż kradzież telewizora, ale wcale nie dlatego, że odebranie komuś życia jest "gorsze" od nie zapłacenia za plazmę. Bo wszystko można wytłumaczyć, wszędzie znaleźć powód i motywację. Punkt widzenia zależy od tego gdzie siedzisz i dlatego człowiek sam przed sobą zawsze się usprawiedliwi.

Noc oczyszczenia nie jest jakąś oderwaną od rzeczywistości wizją świata. Wyobrażam ją sobie w realu i tak mogłoby być, gdyby nie to, że trzyma się nas na smyczy. Czasem komuś udaje się z niej wyrwać, ale spotyka go za to kara. To jak jazda samochodem - gdybyś mógł, waliłbyś 200 na godzinę nie wciskając hamulca ani razu. Dlaczego tego nie robisz? Bo kolejne spotkanie z drogówką albo czołówka z tirem jakoś nie bardzo cię do tego zachęca. Film pokazuje, że psychika ludzka tak naprawdę nie ma hamulców - liczy się tylko świadomość konsekwencji. W momencie, gdy ich nie ma albo nie masz tej świadomości (ale wtedy jesteś schizofrenikiem i musisz się leczyć), nie masz też oporów.

A kac moralny, jakieś wyrzuty sumienia?

Co proszę? Nie ma czegoś takiego, jeśli masz dobry powód. A powód jest dobry wtedy, kiedy ty sam w to wierzysz. I tylko takie przypadki wchodzą w grę. Zasada jest prosta: masz motyw - kradniesz, gwałcisz, zabijasz / nie masz - nawet o tym nie myślisz. W realnym świecie nie to, co masz w głowie, a świadomość kary (np. dożywocie) może cię skłonić do zmiany decyzji. W Nocy oczyszczenia tej kary nie ma i widać, co ludźmi tak naprawdę kieruje.


Ciężki temat, ale chłodnym okiem to tak właśnie wygląda. A co widzą Wasze oczy?
Czytaj dalej »
- See more at: http://www.exeideas.com/2013/08/add-unlimited-blog-post-scrolling.html#sthash.WFyboNTy.dpuf