18 wrz 2013

PUSTY CZŁOWIEK TO I KOPERTA PUSTA

0

Ech, głupota ludzka serio nie ma żadnych granic i jest na to kolejny dowód...

Dostajecie zaproszenia na wesela? Dostajecie. Raz na jakiś czas każdy dostaje. Korzystacie? Zakładam, że tak bo kto by przepuścił darmowy catering i alkohol. Ehm, względnie darmowy, bo przecież tak kompletnie za frajer na taką imprezę się nie wchodzi i coś trzeba młodej parze w podziękowaniu zostawić. Tyle, że to COŚ dla niektórych cwaniaków oznacza np. pustą kopertę.

Przeczytałem ostatnio w RzePie, że jest taki trend. Spraszasz ludzi na imprezę swojego życia, dajesz się najeść, napić i wyspać za free, a oni z uśmiechem numer 5 na ustach wręczają ci kopertę. Normalna sprawa, bo rzadko kto dzisiaj kupuje młodym prezenty, chyba że dokładnie wie co ma kupić. Przyjmujesz kopertę,  jeszcze nie wiesz co jest w środku, ale odwzajemniasz uśmiech numer 5 i w myślach doliczasz kolejne dwie stówy. Ja swój ślub i wesele mam za sobą, więc wiem co jest grane. Kończy się impreza, wracasz do pokoju zjebany, ale jeszcze nie na tyle, żeby nie otworzyć kopert i nie policzyć wpływów. To taki moment, w którym chcesz poczuć, że było warto.

A w kopercie hula wiatr i echo się niesie...

Pusto. "Skoro stać ludzi na wesele, to po co im kasa?" - usłyszałem kiedyś od znajomego. Na moim weselu takich akcji nie było. Ale to było 4 lata temu i wtedy proporcja żelazek, mikrofalówek i blenderów do kopert stanowiła sensowne 50/50. Dzisiaj prawie nikt już nie targa ze sobą odkurzacza na wesele, bo łatwiej zapakować banknoty. Ja się nie dziwię, że to ewoluuje, bo musi ewoluować. Młodzi coraz później biorą śluby, coraz częściej mają swój dach nad głową, a pod nim pełne wyposażenie i ten cały cyrk z prezentami musiał się kiedyś skończyć. Jest moda na koperty i wszyscy są zadowoleni - towarzystwo, bo zrzuca z siebie całą odpowiedzialność i młodzi, bo tę odpowiedzialność przejmują. Win-win.

Ale wracając - jakim frajerem, jakim ignorantem i jakim wieśniakiem trzeba być, żeby nażreć się i nawalić nie dając nic w zamian? Wręczając młodym wydmuszkę? Tłumaczenie samemu przed sobą, że mnie nie stać, jest tak bardzo słabym pomysłem, że nawet nakręcenie Kac Wawy było lepszym. Ludzie starszej daty uznaliby takie zachowanie za nieeleganckie, dla mnie to zwyczajne buractwo i brak klasy. Nie masz siana - siedzisz w domu. Ja wiem, że po części wynika to z chęci nie sprawienia zawodu tym, którzy nas zaprosili, ale to trzeba grać w otwarte karty - sorry, nie mam pieniędzy, nie przyjdę. Zazwyczaj reakcja jest taka, że "spoko, nie ma sprawy, przyjdź, będzie fajnie". Tylko trzeba mieć jaja i umieć się do tego przyznać. Bo trudna sytuacja materialna to jeszcze żaden wstyd.

Wstydem jest wręczenie pustej koperty i klepanie się po plecach.

Ewentualnie możesz wymyślić jakąś durną wymówkę w stylu "chomik mi zachorował", ale niech ci do głowy nie przyjdzie dawać wydmuszkę. Ludzie, którzy zapraszają cię na wesele i twierdzą, że nie zależy im ani na kasie, ani na prezentach - kłamią. Argument, że integracja, że spotkanie, że chcemy podzielić się z wami naszym szczęściem może i jest jakimś powodem, ale hej - wydaliśmy na to weselicho kupę kasy, zaciągnęliśmy dwa kredyty (co jest akurat głupie) i nie chcemy, żeby nam za chwilę komornik pukał w okno. Ta kwestia jest dla mnie tak oczywista i dziwię się, że nie dla wszystkich.

Pieniądz w kopercie to swego rodzaju bilet, wejściówka na imprezę, na której jesz, pijesz i bawisz się aż nie padniesz na twarz i zaśniesz pod stołem. All inclusive. To też składka dla młodych, żeby w nowe życie nie wchodzili z długami. Zrobili imprezę, zrobili wam dobrze, a wy pały jedne migacie się od zwykłej ludzkiej przyzwoitości. Trochę empatii. I zrozumienia, że wesele to taki bal charytatywny, który na samym końcu musi opłacać się organizatorom.

PS.
Zaszerujcie mocno ten wpis, bo cieszyłbym się niezmiernie, gdyby choć jedna osoba, która dopuściła tego haniebnego czynu przeczytała ten tekst.


Czytaj dalej »

8 paź 2012

DYLEMATY: ŚLUB CZY WOLNY ZWIĄZEK

7
No nie oszukujmy się - małżeństwo w kwestii emocjonalnej niczego nie zmienia. Nadal jesteś z tym samym człowiekiem, nadal go kochasz i nienawidzisz jednocześnie, on nie zmieni się nagle w obsypującego cię prezentami romantyka, a ona nie będzie zaspokajać twoich potrzeb seksualnych, kiedy tylko masz na to ochotę. Będzie jak było.

Obrączka to tylko symbol, a wspólne nazwisko to żaden przymus. Nie ubędzie problemów, kłótni, on raz na jakiś czas będzie debilem, a ona idiotką. Zresztą, małżeństwo nigdy nie było lekiem na całe zło, ale dopiero od niedawna ludzie zaczynają to dostrzegać i nie pchają się masowo do podpisywania cyrografów.

Przestają wchodzić w małżeństwo, bo to za wiele. Za wiele zaczyna ich formalnie wiązać. Nazwisko, majątek, kredyty. To wcale nie musi tak boleć, bo przecież nie musimy nazywać się tak samo, a pieniądze, domy, samochody też można rozdzielić, podpisać papier co jest czyje i mamy spokój. Przy ewentualnym rozwodzie. To się teraz naprawdę liczy, bo po co brać ślub, skoro za chwilę trzeba będzie wołać adwokata. Ludzie liczą swój czas i pieniądze, więc po co to trwonić, skoro możemy żyć długo i szczęśliwie bez ślubnych kajdanek? A jak się zacznie robić ciasno, to dajemy sobie nawzajem luz, pakujemy bagaż i jazda w teren. Odpoczywamy i nabieramy sił, aby wrócić. Lub poszukać nowych wyzwań.

Czy będąc w wolnym związku zdrada zaboli cię mniej? Nic z tego. To zawsze boli tak samo i jakaś przysięga lub jej brak nie zmienią tego, co czujesz. Możesz sobie milion razy tłumaczyć i wmawiać, że

gdyby on był moim mężem... gdybym szybciej kupił jej ten cholerny pierścionek... gdybyśmy więcej czasu spędzali razem...

Nic tych rzeczy, ślub niczego nie zmienia. Ważne jest nie to, co powiesz urzędnikowi albo księdzu (i tak nie masz za bardzo wyboru, skoro tu jesteś), ale to, co mówisz i robisz każdego następnego dnia. Emocjonalnie nic się między nami nie zmienia, żyjemy dalej i to, co się dzieje potem zależy już tylko do nas. A nie od tego, że kiedyś dawno temu, za siedmioma lasami, powiedzieliśmy sobie "tak".

No więc po co nam te śluby? Bo kasa, prezenty, roboty kuchenne, mikrofale? Raczej nie, szkoda nam czasu. Pieniądze się rozejdą, a do nowej pralki i tak trzeba będzie za chwilę wołać serwis. Podróż poślubna? Ha ha, to już dawno zostało odarte z wszelkiej maści romantyzmu i żadna młoda para nie leci na riwierę spędzać ze sobą nocy. Najlepsze momenty mają już za sobą i milion okazji przed sobą. 

Ja stawiam na rosnący kilka miesięcy kobiecy brzuszek i rosnącą w trochę mniejszym tempie męską odpowiedzialność. Jeśli taka w ogóle się pojawia, bo inaczej facet szybko korzysta z możliwości, jaką daje wolny związek - ucieka, nie wraca i nie płaci (to wariant pesymistyczny, bardzo popularny). Tak, tak, kobiet z brzuchem przyrzekających dozgonną miłość przed panią z urzędu (bo do ołtarza nie wolno w takim stanie), jest więcej niż grzybów tej jesieni i o czymś to świadczy. Mniej dyskusji z personelem w szpitalach, rejestracjach i innych dziwnych miejscach, gdzie koniecznie musimy wszystkim udowadniać, że dziecko nie jest kradzione. Kredyt też łatwiej wziąć pokazując obrączkę na palcu. Nie ma się czemu dziwić, że wolimy bezproblemowo wejść w dorosłe życie, niż tłumaczyć każdemu na około, że facet naprawdę jest ojcem, a nie tylko partnerem baby z dzieckiem.

Małżeństwo to dobra rzecz. Ale wolne związki też mają swoje mocne strony i nie każdemu "wiązanie na całe życie" jest na rękę, nie każdy do tego dąży. Zatem dziewczyno, zostaw tę nóżkę w spokoju i nie tup nią tak nerwowo, kiedy ukochany kolejny dzień nie klęka przed tobą i nie wsuwa pierścionka na palec. Chłopaku, nie licz na to, że każda niewiasta marzy tylko o tym, aby pójść z tobą przed oblicze pana (urzędnika) i publicznie wyznać, że będzie cię karmić i podmywać, jak będziesz stary. Szanujmy więc wybór albo raczej brak zdecydowania partnera, bo dylemat jest poważny i trzeba poświęcić parę (paręset?) wieczorów na przemyślenia. I najgorsze, co możemy zrobić to dać ultimatum. Albo dać do zrozumienia, że jak nie będzie po mojemu, to z nami koniec. Dajmy sobie luz, najlepsze jest zawsze przed nami, więc nie ma co przyspieszać tego, co i tak nieuniknione. A co to będzie? Coś, co uszczęśliwi obie strony - małżeństwo, wolny związek albo... rozstanie.

Ja wybrałem to pierwsze i nie narzekam :) A jak się mają Wasze wybory?


Czytaj dalej »
- See more at: http://www.exeideas.com/2013/08/add-unlimited-blog-post-scrolling.html#sthash.WFyboNTy.dpuf