27 wrz 2012

DROGI KOLEGO DZIENNIKARZU... ZAPRASZAM NA KAWĘ

2

Przyznaję - zirytowałem się. A ja nie irytuję się z byle powodu. Spojrzałem na stojący przede mną pusty już kubek Starbucksa i pomyślałem: zostaliśmy skrzywdzeni. Niech tam sobie każdy mówi, co chce, ale jak ktoś uderza w moją osobowość i styl życia (niekoniecznie personalnie) to idę na noże. Zatem do broni - niech się rozpocznie... polemika.

Już dość dawno, bo ponad pół roku temu, na portalu natemat.pl został zamieszczony artykuł o kawie. A raczej o kawiarniach. A konkretnie o kawiarnianej drożyźnie i porównaniu sieciówek do nie-sieciówek. Tylko Chuck jest w stanie przeczytać cały internet od ręki, mi niestety ten artykuł wpadł w ręce (oczy?) dopiero dziś. Dziennikarz, który to pisał przytoczył wypowiedź swojego tzw. "kolegi dziennikarza" na temat klientów, użytkowników, fanów (niepotrzebne skreślić) kawiarni sieciowych właśnie. Kolega chyba się nie pogniewa, jeśli i ja posłużę się jego wywodem:
"Sieciówki i nie-sieciówki wybiera konkretny rodzaj ludzi. Do nie-sieciówek chodzą nieprzypadkowi ludzie. Wiedzą, że chcą napić się dobrej kawy i będą chodzili po różnych kawiarniach, aż wybiorę tę, która im odpowiada (...) Sieciówki są natomiast „bezpiecznym” rozwiązaniem spotkasz w nich ludzi, którzy na przykład nie wiedzieli, gdzie się umówić, więc wybrali taką kawiarnię lub tych, którzy podążają za trendami - Starbucks jest modny na świecie, więc i u nas trzeba do niego chodzić - bo właśnie jest modny na świecie. Bardziej lokalnie - Coffee Heaven. Moim zdaniem wcale nie jest rewelacyjny, ale w Warszawie stał się modny, głównie przez marketing szeptany"
Ja chodzę do sieciówek. Rzadko, ale jeżeli już, to własnie tam. I to, że codziennie piję kawę w swoim osobistym, porcelanowym kubku Starbucksa też nie jest przypadkowe, bo to jest właśnie moja ulubiona sieciówka. Ale nie czuję się przypadkowym klientem. Nie wchodzę tam po to, aby za chwilę wyjść z plastikowym kubkiem kawy w ręku. W swoich najlepszych czasach (czyli kiedy miałem dużo więcej wolnego czasu niż teraz) przesiadywałem tam po kilka godzin dziennie. Odpowiadali mi ludzie, którzy mnie obsługiwali, bo byli młodzi, towarzyscy i w dupie mieli konwenanse i barowy savoir-vivre. Kiedy popełniali jakieś gafy, kubek im pękł albo mleko trysnęło jednemu prosto w krocze, to wszystko obracali w żart, nie było momentu zagubienia, niezręcznej ciszy i uciekania z twarzą w kolorze buraka na zaplecze. Normalna sprawa, żyjemy i bawimy się dalej. Odpowiadali mi też klienci - również młodzi, towarzyscy i w dupie mający konwenanse i kliencki (tym razem) savoir-vivre. Przy jednym stoliku czwórka Chińczyków, każdy ma swój tablet i wylansowane słuchawki na uszach. Drugi stolik - dwie 40-letnie babeczki czytają "Wysokie Obcasy". Trzeci - dwie 20-letnie laseczki podniecają się wiosenną kolekcją leginsów w Solarze. Przy czwartym stoliku siedzę ja - z laptopem, kawą i coś tam sobie dłubię w necie. Kolejka do kasy się zawija, barman znów coś rozlał, z głośników dobiega spokojna muzyka. Jest klimat. Takiego lokalu nie zapełniają ludzie z przypadku. Oni biorą "to go" i wychodzą. Ci, co zostają, tworzą atmosferę tego miejsca.

Poza tym, drogi "kolego dziennikarzu", sieciówki mają akurat ten styl, że otwierane są tam, gdzie są ludzie. Nie znajdziesz tam niesieciowej, modnej, francuskiej knajpki z muzyką Mozarta na żywo. Zresztą nikt, spiesząc się rano do pracy, raczej nie wstąpiłby tam na szybką małą czarną. Nikt też nie będzie się rankiem zapuszczał w głąb wąskich uliczek starego rynku, żeby się sztachnąć kofeiną. Dla wielu już samo picie kawy jest ich własnym, małym, wewnętrznym rytuałem - nieważne w jakich warunkach. Dlatego wybierają sieciówkę. Co więcej, często jest to wybór świadomy, bo mijając po drodze cytowane wcześniej Starbucks i Coffee Heaven, wybiera tę, w której smak kawy bardziej mu odpowiada. Normalne. Ci klienci też nie są przypadkowi. Oni wybrali właśnie tę jedną jedyną spośród tych, które mijają idąc co dzień do pracy.

Starbucks jest modny na świecie, ale czemuś to zawdzięcza. Może standardem obsługi, który wyżej opisałem? A może jakością kawy, którą podają i tym, jak ją podają? Może tą atmosferą zbudowaną przez miliony podobnych sobie młodych, uśmiechniętych, pozytywnych ludzi? Pewnie, że niejeden chodzi tam tylko po to, żeby cały świat dowiedział się, kto jest właścicielem nowego iPhone'a. Ale nawet sieciówka musi pewien standard utrzymać, żeby klienta zatrzymać. Ludzie mają swoje mózgi i jak im kawa nie będzie smakować, to wyniosą się do innej knajpy. Nie zostaną, bo tak jest modnie. Nie zostaną, bo nie są przypadkowi.

Pozostało mi jeszcze rozprawić się z "modnym lokalnie" Coffee Heaven. Ja sobie nie przypominam, żebym w telewizji widział reklamę jakiekolwiek kawiarni. Nie słyszałem jej też w radiu, nie dostrzegłem w sieci (choć tu nie będę się upierał, internet jest duży i coś mogło mi umknąć). Na ulicy, w formie ulotek - to tak. Ulotek, które czyta 1% obdarowanych. No to skoro kawiarnie nie garną się do ludzi, żeby im o sobie powiedzieć, to dlaczego ludzie w tych sieciówkach nie mogą się czasami pomieścić? To jest oczywista oczywistość, że znajomy znajomemu opowie, co ciekawego widział, co dobrego spróbował i gdzie się wygodnie siedzi. Tak się promują kawiarnie - te sieciowe i te nie-sieciowe. Dlaczego, "kolego dziennikarzu", wspomniałeś tylko o tych pierwszych w kontekście marketingu szeptanego? I dlaczego negatywnie to zabarwiłeś. Dla kawiarni nie ma lepszej formy promocji, jak rzucenie w tłum hasła: "Tam jest zajebiście!". Ludzie wchodzą, siadają, smakuje im i zostają. Tylko i wyłącznie takim sposobem knajpa staje się modna, ale to jest właśnie komplement - wbrew opinii "kolegi dziennikarza". Który, coraz bardziej się ku tej myśli skłaniam, taką nie-sieciową kawiarnię kiedyś prowadził, a jakaś modna sieciówka niespodziewanie podpierdzieliła mu klientelę.


Czytaj dalej »

16 wrz 2012

WIĘCEJ ZUPY? JEST SPOSÓB

2

Oto nasi rodzimi spece od wciskania ciemnoty (dla zniesmaczonych i zaspanych - marketingowcy) uchylają rąbka tajemnicy zawodowej i pokazują, jak łatwo obalić fundamentalne prawa fizyki. Czyli o tym, jak więcej znaczy mniej albo tyle samo. Broń boże więcej! Inaczej skorzystam na tym ja i miliony innych farciarzy. Nie, nie. Nie o to w tym biznesie chodzi.

Wcale nie szukałem, ale znalazłem. Niby nic nowego, ale tak się właśnie traktuje nas, konsumentów. I to też nic nowego, bo każdy Polak wie, że promocje to jeden wielki pic na wodę. Kup 3 jogurty a 1 dostaniesz gratis. Piwo 0,65 litra w ośmiopaku 5% taniej. No przecież wiadomo, że nikt tego na poczekaniu nie oblicza czy bardziej opłaca się wziąć te piwa pojedynczo, w mniejszym rozmiarze i w dwóch osobnych koszykach, płacąc po połowie kartą i gotówką. Masz wykrzyczane na opakowaniu, że PROMOCJA i hulaj dusza, bierzemy to, co nam wciskają, bo czujemy że osiągnęliśmy lepszy wynik niż planowaliśmy. I nikomu nic do tego, że to i tak zapewne jedna wielka ściema. Bo niby skąd mamy to wiedzieć na pewno? 

A tu proszę - jest dowód. Całkiem przypadkowo, bo akurat nie zauważyłem, że w lodówce stoi kupiony kilka miesięcy temu koncentrat i kupiłem kolejny. Dam sobie uciąć coś, że podobne sytuacje zbyt często się nie zdarzają (być może u Was jest, było inaczej), a jeszcze rzadziej ktoś zwróci na to uwagę.

I tak się ten interes kręci. Widać to szczególnie w dyskontach wszelkiej maści, bo tam do wyboru mam produkt maksymalnie 2 marek (z czego jedna o tradycyjnie nic niemówiącej nam nazwie) i żadnych szans na porównanie - ani cenowe, ani ilościowe. Jakimś wyjściem jest bieganie od marketu do marketu, ale... no właśnie. Nie ucieknę od tego, mogę jedynie podczas zakupów zamknąć oczy. Tylko czy będąc przez chwilę niewidomym, jestem w stanie świadomie uniknąć kolejnej fantastycznej promocji? No właśnie.

A Wam udało się kiedykolwiek trafić na podobnie bezczelny zabieg marketingowy?


Czytaj dalej »

21 maj 2012

CO SIĘ DZIEJE Z ALLEGRO?

0

Allegro to gigant - jak na polskie warunki oczywiście. Nawet wejście na nasz rynek portalu aukcyjnego eBay nie zachwiało pozycji krajowego lidera. Pomimo optymistycznego debiutu amerykańskiego molocha w 2005 roku, konsumenci zdecydowanie opowiedzieli się po stronie Allegro.

Jednym z głównych tego powodów było wprowadzenie przez eBay opłat za sprzedaż towarów na aukcjach, które początkowo były całkowicie darmowe. Tyle, że opłaty za sprzedaż towarów na Allegro są dużo bardziej powszechne i obecne praktycznie od zawsze. Co więc skłoniło nas, Polaków, do porzucenia amerykańskiej idei handlowania przez Internet? W sytuacji, gdy model funkcjonowania obu serwisów jest niemal identyczny, a także w momencie, gdy daleko Allegro do ideału.

Polacy nie gęsi, swoje aukcje mają

Jednym z kilku błędów, jakie popełnił eBay wchodząc na polski rynek było niedocenienie lokalnego rywala, czyli właśnie Allegro. Amerykanie uwierzyli, że zachodnia, dobrze rozpoznawalna marka automatycznie przeciągnie klientów na tę, zdawałoby się, lepszą, jaśniejszą stronę handlu internetowego. Jednak ówczesne polskie społeczeństwo, aby w ogóle zechciało pomyśleć o jakichkolwiek zmianach swoich przyzwyczajeń i schematów, musiało zostać do tego bardzo mocno zachęcone. Obecnie jest z tym o wiele lepiej - głównie dzięki wejściu Polski do UE, rozwojowi Internetu i paradoksalnie dzięki światowemu kryzysowi - szukamy optymalnych rozwiązań, liczymy zyski i straty, zmieniamy siebie i rzeczywistość po to, aby godnie żyć. 

Jednak w 2005 roku świadomość była inna - w porównaniu z dzisiejszym dniem Internet w Polsce 7 lat temu ledwo raczkował. Allegro musiało przejść długą drogę zanim zdobyło zaufanie Polaków i uświadomiło, że handel on-line jest bezpieczny, wygodny i praktycznie nieograniczony. eBay chciał wykorzystać trud Allegro i odebrać lokalnemu konkurentowi "urobionych" już klientów, napotkał jednak na opór w postaci znanej polskim konsumentom marki i braku chęci zmiany (na zasadzie, że skoro coś działa dobrze, to po co to zmieniać). A tych, których mimo wszystko nowy portal aukcyjny zdołał zaciekawić, równie szybko odstraszył nieudolną weryfikacją danych użytkowników (przez co portal aż roił się od oszustów) oraz nieprzystosowaniem wizualnej strony portalu do polskich warunków - wystarczy wejść na pierwszą z brzegu amerykańską stronę www i okaże się, że z naszym, polskim poczuciem przejrzystości, intuicyjności i estetyki ma ona niewiele wspólnego. eBay potraktował Polaków bardzo powierzchownie oferując jedynie brak opłat przez pierwszy okres, a zaniedbując jakość usług i obsługi klienta. Nie docenił także konkurencji - lokalnego produktu, który zjadł globalnego giganta.

Tyle historii, a teraz pytanie, jakie nasuwa mi się od jakiegoś czasu to: co się dziś dzieje z Allegro? Z wierzchu i w statystykach prezentuje się bardzo dobrze - wg aktualnego na dzień 17.05.2012 badania serwisu Aukcjostat.pl Allegro posiada ponad 71% udziałów w rynku, podczas gdy drugi na tej liście portal Aukcjusz.pl może zadowolić się udziałem w wysokości jedynie 11,5%. Oczywiście nie można tej sytuacji nazwać monopolem, jednak prawda jest taka, że chcąc osiągnąć sprzedażowy sukces w e-handlu, firmy są niemal zmuszone do prowadzenia działalności za pośrednictwem krajowego potentata. Z drugiej strony, jeżeli konsument chce mieć wybór produktów, cen i jakości to też praktycznie nie ma innego wyjścia niż "wejść" na Allegro. Niby wszystko jest OK - sprzedawcy mają zbyt, a kupujący konkurencję i ogromny wybór.

Program obrony przed kupującymi

Tyle, że sytuacja ta staje się coraz bardziej niebezpieczna dla obu stron. Konsumenci coraz częściej padają ofiarą oszustów i drobnych naciągaczy, co widać szczególnie po wpisach na forach internetowych. Sam również ostatnio dałem się naciągnąć pewnej firmie sprzedającej odzież na Allegro - zdjęcia były perfekcyjne, idealne, stan rzeczy oceniony na 6 w skali sześciostopniowej. Oczywiście byłem wielce niezadowolony z tego, co zobaczyłem na żywo. Logicznym posunięciem byłoby wystawienie negatywnego komentarza nierzetelnemu kontrahentowi (gdyż zwrotów zakupionych rzeczy nie przyjmuje, więc nie ma się jak dogadać), a jednak powstrzymałem się. Dlaczego? Ponieważ zwyczajnie nie chciałem otrzymać zwrotnego negatywa, jaki to jestem zły allegrowicz, że jak mi się nie podoba to mój problem, mogłem nie licytować. Jako, że sam czasem coś sprzedaję i kupuję to niepotrzebny mi czerwony komentarz. Ubranie komuś oddam albo sprzedam na aukcji rzetelnie je wcześniej opisując. 

Tyle, że to tylko wierzchołek góry lodowej, mój problem jest niczym w postaci oszustw i kradzieży, jakich potrafią się dopuszczać niektórzy sprzedawcy. Chodzi o tak podstawową rzecz, jak ochrona kupujących. Niby działa, niby jest ten program. Tylko skąd tyle negatywnych opinii o nim krąży? Przecież, jeśli naprawdę jako kupujący jesteśmy przez Allegro chronieni to podejdźmy do sprawy na spokojnie - znajdą złodzieja i zwrócą pieniądze. No i właśnie tu jest problem, bo błądząc po Internecie odnajduję wypowiedzi oszukanych użytkowników serwisu zarzekających się, że już nigdy z niego nie skorzystają. W porządku - ich liczba jest zdecydowanie mniejsza niż tych zadowolonych. Oficjalnie. A jak może być naprawdę obrazuje moja sytuacja opisana wyżej - masa kupujących nie wystawia negatywów z obawy przed niesprawiedliwym i nieuczciwym rewanżem, a zaistniała sytuacja nie jest tego warta. I tak proceder się nakręca. "Monopol" Allegro sprawia, że coraz częściej dochodzi do tego typu patologii i coraz rzadziej można mówić o bezpiecznych zakupach.

Uwierz w duch-a-llegro

I teraz dochodzimy do sedna sprawy - kilkanaście dni temu w ruch poszła kampania reklamowa Allegro "Dbamy o standard". A w niej ludzie zachwalający zaufanie do sprzedających, zgodność przedmiotu z opisem, szybkość i cenę przesyłki. Wygląda to jak klasyczna kontra przeciwko coraz bardziej rozprzestrzeniającym się negatywnym opiniom o serwisie. Allegro do tej pory reklamowało się w mediach okazjonalnie - głównie w okresie świąt i innych tego typu eventów. Teraz kampania wyraźnie wycelowana jest w tę grupę, która jeszcze nie korzysta w pełni z "dobrodziejstw" portalu, a narażona jest na wpływ buszujących po sieci niezadowolonych użytkowników Allegro. Ci ostatni są już dla serwisu klientelą straconą, ich taka kampania nie przekona i jeszcze dodatkowo rozwścieczy, a przecież kimś (czymś?) trzeba tę powstającą lukę zapełnić. Taka sytuacja jest wynikiem braku (poważnej) konkurencji na rynku albo kwestią nieumiejętnego radzenia sobie z problemami. Choć w to drugie raczej trudno uwierzyć, bo przecież dla Allegro pracują najlepsi informatycy i prawnicy w tym kraju. A w kontaktach z niezadowolonym użytkownikiem zawsze można się zasłonić procedurami. Dodajmy do tego oczywistą empatię i na jakiś czas mamy klienta z głowy. 

Nie twierdzę, że tak dzieje się za każdym razem, ale wraz ze wzrostem liczby niezadowolonych klientów wzrasta ryzyko ich zaniedbywania. Zamiast koncentrować się na wprowadzaniu nowych parametrów uatrakcyjniających aukcje (np. pojawiający się ostatnio niebieski pasek informacyjny na ciemnym tle przysłaniający całą aukcję), portal powinien większą wagę przyłożyć do ochrony kupujących i rozwiązywania sporów. Są możliwości, ale nie będę ich zgłębiał. Zwracam tylko uwagę i zgłaszam problem. O ile inaczej brzmiała by kampania, gdyby zamiast zachwalania handlu przez Allegro, serwis wypuściłby medialną informację o tym, jak to mądrze usprawnił system bezpieczeństwa i teraz zakupy są bezpieczniejsze niż kiedykolwiek wcześniej. Polacy to inteligentny naród, który potrafi zrozumieć ułomność drugiej strony, umie docenić element autokorekty i chęć samodoskonalenia się. Nawet, jeśli byłby to tylko tani chwyt marketingowy, to i tak brzmi on lepiej niż emitowane obecnie slogany. Niestety postanowiono oprzeć reklamę na czymś, co powinno być oczywiste i niepodważalne. To tak, jakby Coca-cola zaczęła teraz promować swój produkt hasłem "orzeźwiający napój z bąbelkami"... 

Na upartego można znaleźć plus tej całej sytuacji - im więcej błędów i dziwnych posunięć zarządu Allegro (żywo przypominających te, które popełnił eBay), tym większa szansa na to, że w końcu wyrośnie mu poważny konkurent, który nie podzieli losu amerykańskiego giganta. A będzie miał do dyspozycji społeczeństwo w wersji 2.0, które nie boi się i jest już gotowe na zmiany.


Czytaj dalej »
- See more at: http://www.exeideas.com/2013/08/add-unlimited-blog-post-scrolling.html#sthash.WFyboNTy.dpuf