23 maj 2013

TEN MOMENT KIEDY PRACA ZABIJA PASJĘ

0
Ostatnio często mam okazję poznawać ludzi, którzy twierdzą, że 'pasja jest ich sposobem na życie'. Chciałbym się z nimi zgodzić, ale czy nie jest przypadkiem tak, że pasja kończy się wtedy, kiedy zaczynają pieniądze?


Duże pieniądze

i w proporcji do tego, kto co robi. Wcześniej czy później. Bo jeśli ktoś ci płaci, to wymaga. I nawet jak możesz sobie wybrać, co będziesz w życiu robił, to biorąc za to kasę zawsze będziesz mieć nad sobą bat. Dzięki pasji łatwiej i lepiej wykonujemy swój zawód, ale to wszystko - prawdziwa pasja odchodzi na bok, a zastępują ją negocjacje, umowy, terminy, kontrahenci.

Pokazała to ostatnio Maffashion w programie u Wojewódzkiego. Stres stresem, ale nie wspomnieć o tym, że jest się blogerem? Że się lata po świecie i promuje znane marki? Może blogerką została przez przypadek, ale z czasem rodzi się z tego pasja, bo inaczej się po prostu nie da. No i co, przyszły sukcesy i skończyło się pstrykanie fotek tylko dla samej siebie i paru(nastu tysięcy) czytelników. Praca jak każda inna, za bardzo godne pieniądze i w miejscach, które większość ludzi może sobie pooglądać jedynie na mapach google. Wszystko pięknie, ale nawet o takiej pracy nie mówi się w tak emocjonalny sposób, jak o pasji. A są tacy, co w ogóle o niej nie mówią. Bo to tylko praca. A pasja odstawiona została na boczny tor.

Zresztą to się sprawdza w każdej dziedzinie i na każdym etapie naszego życia. Jeśli masz ciekawy głos i chcesz się nim dzielić, to zostajesz wokalistą. Przez jakiś czas dawanie koncertów, przybijanie high-five z fanami i zostawianie autografów na biustach jest twoją pasją. Potem staje się czymś, co musisz robić bo tego wymaga od ciebie manager, producent i sponsorzy. I nadal możesz to lubić, ale to już nie będzie spontaniczne, będzie wyuczone, a po rocznej trasie koncertowej możesz mieć tego wszystkiego po prostu dość.


Mówią, że można to łączyć

Wiecie, takie słowa-klucze tworzące powiedzenie, że 'pracuję robiąc to, co kocham'. Dopóki nie traktujesz pracy jako pewnych zobowiązań wobec klientów to tak. Dopóki stać cię na to, żeby zlewać twoich zleceniodawców, bo akurat ci się nie chce. Dopóki kasa nie gra dla ciebie takiej roli, żeby rzucić dla niej sobotnią imprezę z kumplami. Dopóki nie zaczniesz sprzedawać swojej pasji na prawo i lewo, i stresować się, że nie wyrobisz.

ALE! Nie ma lepszej drogi niż praca, która jest wynikiem naszej pasji. Żadna szkoła, żadne studia nie dadzą ci takich zdolności jak to, co naprawdę kochasz i lubisz robić. Dzięki pasji systematycznie stajemy się lepsi, przeskakujemy ludzi którzy nie mieli w sobie tyle determinacji, żeby swoją pasję rozwijać i poszli na durne studia uczyć się teorii życia.

W dłuższej perspektywie pasja oznacza po prostu profesjonalizm, który się nie kończy. Praca, która jest efektem waszej pasji nie grozi wypaleniem. W odróżnieniu od zwykłej pracy na etat, gdzie rzadko kto teraz wytrzymuje więcej niż 3 lata max, a kryzys wieku średniego u etatowców przypada średnio 10 lat wcześniej i może nie minąć.

No chyba, że przypomnisz sobie, jaką pasję zamieniłeś kiedyś na 'bycie poprawnym obywatelem'. Bo nigdy nie jest aż tak późno, żeby nie móc tego cofnąć. Ale im później, tym bardziej będziesz żałować, ile lat straciłeś. Lub straciłaś.





No więc jak tam z Waszą pasją? Robicie coś dzięki niej czy dawno poszła w zapomnienie?

Czytaj dalej »

17 maj 2013

PORADNIK EMPATYCZNEGO MYŚLENIA

0
Mój ostatni wpis pokazał, jak wielu z was potrafi się postawić w sytuacji drugiej osoby.  Ale na liście mam też całą plejadę osobników, którym słowo 'empatia' jest bardziej obce niż ósmy pasażer Nostromo. Nawet jak im wytłumaczysz, podasz definicję z wikipedii i pokażesz na wykresach. A jak wiedzą, to potraktują wybiórczo - z jednej strony rozumiejąc pozbycie się piersi przez Angelinę, z drugiej nie znajdując usprawiedliwienia dla 'wyczynu' Julii K. HEJ! Albo się jest, albo się nie jest empatycznym. Albo starasz się rozumieć każdego, albo nikogo. To proste.

Empatia - w psychologii zdolność odczuwania stanów psychicznych innych osób (...), umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia, spojrzenia z ich perspektywy na rzeczywistość.
Osoba nie posiadająca tej umiejętności jest "ślepa" emocjonalnie i nie potrafi ocenić ani dostrzec stanów emocjonalnych innych osób (...). 

Definicja definicją, ale nie jesteśmy w szkole. Lepiej na przykładach, więc zbytnio się nie wysilając stworzyłem absolutnie prosty i przy tym unikalny mini-poradnik alternatywnego myślenia. Pozytywnego też, ale przede wszystkim empatycznego. Taki kejsik dla każdego, po którym każdy sam sobie i przed lustrem oceni czy wie, co to takiego ta empatia i czy kiedykolwiek w życiu był empatycznym człowiekiem. Albo czy ma szansę takim zostać.

To do dzieła.

* jesteś w pracy, jesteś szefem, a twój pracownik zawalił projekt. Bierzesz go na dywan i chłostasz przez godzinę. W dupie masz jakiekolwiek tłumaczenia. Nie dał rady, jest zerem. Za chwilę nie wytrzymasz i zwolnisz frajera.

- a może mu dziecko wylądowało w szpitalu? może popłynął wczoraj w pokera? może żona puszcza się z innym?

* idziesz z kumpelą na kawę, widziałyście się sto lat temu. Rozmowa się nie klei, ona za bardzo nie chce gadać, prawie cię nie słucha. Hm... Nudziara i tępa ignorantka.

- a może facet ją puścił w trąbę? a może zwolnili z pracy? może chomik umarł?

* kupiłeś samochód od znajomego. Miał chodzić jak ta lala, ale rozsypał się po tygodniu. Znajomy przestał być twoim znajomym. Przestałeś odbierać od niego telefony i zbanowałeś na fejsie.

- a może nie wiedział? może to ty miałeś zasranego pecha? w końcu to maszyna a maszyny się psują?

* nie dostałaś od faceta prezentu na imieniny. Buziaka nawet. Co za skończony buc, nie odzywam się do niego, wychodzę.

- hm... a może jednak nie obchodzisz imienin? może on haruje od rana do nocy, żeby dom utrzymać? a może sama zapomniałaś o jego urodzinach?

* w knajpie dali ci zimnego burgera i ciepłe piwo. Do tego pomylili zamówienia, bo ty zamawiałeś naleśnika i soczek. A ci co przyszli później, dostali szybciej. Trzeba zrobić awanturę, bo jak inaczej.

- a może kucharz właśnie się zwolnił i mają jednego na kuchni? może hel im się skończył? może kelner jest nowy i nie ogarnia?

* widzisz na ulicy parę gejów. Och nie, oni się całują! Oblecha! Jak to w miejscu publicznym taką bezbożną miłość uprawiać! Tak się obnosić ze swoją chorobą! Panie strażniku, proszę ich spałować bo zarazki roznoszą!

- to normalni ludzie i może się kochają? może witają albo żegnają? może chcą się czuć swobodnie w swoim kraju?

* Edyta Górniak znów próbowała coś zaśpiewać. Efekt jak zwykle ostatnio - marny. Niech ona już przestanie się kompromitować. W końcu regularnie czytasz kolorowe gazety, więc wiesz co to sztuka.

- a może tak miało być? taka interpretacja - bądź co bądź - artystki z sukcesami? a może chore gardło?

* siedzisz przed tv, oglądasz Wojewódzkiego i Maffashion jak się pogrąża. Co za głupia laska bez szkoły, focie ma super, ale ust mogłaby nie otwierać. A przynajmniej nie po to, żeby mówić.

Wiecie co chcę powiedzieć. Nie chodzi o głaskanie po głowie, ale o - choćby - złagodzenie tonu. To tak, jakbyście mieli kumpelę z nadwagę i przyuważycie jak wpierdziela batony. Nie dość, że gruba to jeszcze się pasie. A może choruje na cukrzycę i musi wyrównać cukier? Autentyczna sytuacja.

Ocena = obserwacja + słuchanie + myślenie. Oczy, uszy i mózg. Rozmowa, jeśli możemy pogadać i zrozumienie, jeśli rozmowa jest niemożliwa. Za każdym zachowaniem kryją się przyczyny, które wszystko tłumaczą. Trzeba sobie tylko zadać trochę trudu (czytaj: pomyśleć) i ich poszukać.

To wam powinno wystarczyć, a jeśli nie to wiedzcie, że takie podejście powoduje... mniej stresu! Wow, odkrycie. Ale czasem tak strasznie bulwersujecie się w sytuacjach, w których - tak wam się wydaje - zachowalibyście się inaczej. No to raz, że poproszę na to dowody skoro to takie pewne, a dwa - zastanówcie się nad tymi przyczynami. Na spokojnie. O, są? To zmierzcie sobie ciśnienie. I zobaczcie jak spada.





To co, kto jeszcze nie rozumie? Zrobię wykres.

Czytaj dalej »

15 maj 2013

EMPATIA, GŁUPCZE !

0
Jak wielu ludzi w ciągu ostatnich dwóch dni zamieniło się w światowej sławy ekspertów. Od lekarzy onkologów, profesorów genetyków, ekspertów ds. wizerunku w mediach mainstreamowych, aż po celebrytów bywających wszędzie i u wszystkich. No i okej, mają prawo się wypowiadać na każdy temat. Ale patrząc z boku - wygląda to żenująco, bo nie mają podstawowej wiedzy żeby ktokolwiek mógł uznać ich teorie za wartościowe.

Wczoraj u Kuby tragiczny występ zaliczyła Julia Kuczyńska. No nie poszło jej, stres odebrał jej największą broń - ją samą. Na start Kuba zadał jej proste pytanie - co robi Julia Kuczyńska? Okazało się, że nic nie robi bo nie potrafi skleić nawet jednego zdania złożonego z choćby trzech wyrazów. A jest największą blogerką modową w tym kraju, bywa na największych światowych galach i pokazach, imprezuje z Rihanną, a znane marki biją się o jej twarz w kampaniach. No jest o czym mówić, a wyszła z niej typowa słodko-wyszczekana blondyneczka, z którą się nie gada tylko wyciąga z imprezy i zaprasza do domu na noc.

Takie jest wrażenie ludzi, którzy wczoraj widzieli ją pierwszy raz albo znają Julię tylko z internetów. Ja należę do tych drugich, ale różni mnie od nich fakt, że umiem się postawić na czyimś miejscu. Tak, wiem że KAŻDY potrafi... Sratatata, mało kto w tym kraju, przy naszym polskim temperamencie wie, co to empatia. A jak wie, to nie umie jej zastosować. Co widać po durnych komentarzach na profilu MAFF i zatrważającej ilości lajków pod nimi.


Takie mam nieodparte wrażenie, że ludzie nie potrafią używać dwóch zmysłów jednocześnie - jeśli słyszą to nie widzą, jeśli widzą to nie myślą. A wystarczyło te działania ze sobą połączyć i każdy mógł dostrzec, że Julia u Kuby jest spięta jak plandeka na żuku.

Nagle zapomniały ludziska, że każdy od czasu do czasu ma w życiu jakiś stres. I co, łatwo się wtedy działa, myśli? Dlaczego więc odmawiacie go Julii, która pomimo niewątpliwych sukcesów, nadal jest normalnym człowiekiem z ludzkimi problemami? Dla nikogo rozmowa z Kubą nie jest zadaniem łatwym i polegli tam znacznie więksi, bardziej znani i bardziej zcelebryceni niż Julia. Ale okazuje się, że tak jak mamy miliony selekcjonerów podczas meczów reprezentacji, tak mamy w kraju miliony, które SĄ ZAŻENOWANE, ZAWIEDZIONE, WSTYD IM, ONE NIGDY BY NIE POZWOLIŁY WOJEWÓDZKIEMU, ONE BY MU POKAZAŁY. Cycki chyba. Albo penisa, bo w sumie nie wiadomo co bardziej lubi. I na tym by się ich nieprzeciętna elokwencja skończyła.

Zasada jest prosta: zanim cokolwiek powiesz, napiszesz - pomyśl alternatywnie. A jak nie umiesz to zadzwoń do kolegi i razem rozkminiajcie problem. Twój tok rozumowania nie jest jedynym słusznym, bo i życie nie ma tylko czarno-białego koloru. Zanim ocenisz czyjś efekt - oceń jaka droga do niego wiodła. Cholera, to takie łatwe!



Potraficie tak?

Czytaj dalej »
- See more at: http://www.exeideas.com/2013/08/add-unlimited-blog-post-scrolling.html#sthash.WFyboNTy.dpuf